Jakub Olczyk

Bobomen - letnia zupa ala Ramen

2026-07-03T18:00:00+02:00

Przepis znaleziony na instagramie.

Składniki

Na wywar

Składniki aromatyczne (można zastąpić pastą koreańską; powinna pojawić się kiedyś na tym blogu)

1 szalotka
3 ząbki czosnku
Kawałek imbiru

Składniki konieczne:

1 łyżka oleju sezamowego
1 łyżka pasty miso
2 łyżki tahini
Pół łyżeczki cukru
Skórka z połowy cytryny (lub trochę więcej do smaku)
600 ml bulionu warzywnego
200 g mleczka kokosowego
Odrobina soku z cytryny

Do podania:

Ok. 250 g bobu
Makaron azjatycki - ramen, udon, mie (na co się ma ochotę)
Jajka
Dymka
Olej chilli
Plaster cytryny
Opcjonalnie: płatki chilli, odrobina sosu sojowego do smaku

Przygotowanie

Makaron, bób, jajka - najlepiej wstawić i ugotować zanim zaczniemy robić wywar.

Wywar zaczynamy od podsmażenia aromatycznych składników. Następnie dodajemy składniki konieczne i czekamy aż się chwilę podgotują. Wywar na koniec blendujemy.

Podawać w miskach do ramenu - i przybrać składnikami do podania, na koniec zalewając wywarem.

Smacznego!

Książki 2026

2026-07-02T00:00:00+02:00

Z jakiegoś powodu w poprzednim roku nie było książek które chciałbym polecić. Chyba nie trafiły mi się po prostu odpowiednie tytuły.

Lista książek 2026
Tytuł	Autor	Notatki
Łakome	Małgorzata Lebda	Ciekawa proza, podobał mi się dość minimalny styl, który jednoczenie pozwalał wyobraźni pracować.
The Society of the Crossed Keys	Stefan Zweig, Wes Anderson	Bardzo wciągająca proza Zweiga w wyborze prezentowanym przez Wesa Andersona. Przyjemny sposób na zapoznanie się z twórczością autora, który zainspirował The Grand Budapest Hotel

Notes: mise-en-place

2026-06-22T00:00:00+02:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference. There will probably be some future updates here.

mise-en-place is a very useful tool when working with projects that utilise different versions of tools. To quote the description:

Your dev env, already prepped.

One tool to manage languages, env vars, and tasks per project, reproducibly.

I highly recommend it as it allows for seemless switching between versions.

How to have multiple aliases of the same tool available via `mise`?

Sometimes when migrating old terraform state files you need to be able to run terraform refresh with different versions. Switching between versions just to run this command is rather painful (especially when migrating multiple terragrunt units with separate statefiles; going back and forth with the same tf versions is repetitive and dull…).

alias terraform0.12="mise x terraform@0.12 -- terraform"
alias terraform0.13="mise x terraform@0.13 -- terraform"
alias terraform1.8="mise x terraform@1.8 -- terraform"

Notes: ELK stack

2026-02-03T00:00:00+01:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference. There will probably be some future updates here.

ElasticSearch / OpenSearch index reindexing

Sometimes the process of reindexing fails and you're left with partially copied data in the new index. It is sometimes more useful to drop it and start again, but when the index is particularly big the sanest option might be to just copy the missing data from the source to target.

POST _reindex?slices=5&wait_for_completion=false
{
  "conflicts": "proceed",
  "source": {
    "index": "source-2026.10"
  },
  "dest": {
    "index": "target-2026.10",
    "op_type": "create" 
  }
}

Docs link

Notes: Terragrunt

2025-03-14T18:20:00+01:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference. There will probably be some future updates here.

Terragrunt produces error on `terragrunt plan` for mocked outputs

If you mocked outputs in your terragrunt configuration, you might get an error when running terragrunt plan when the output of a dependency have not been yet applied. This can be dealt with by refreshing the state of the dependency:

# example terragrunt.hcl file

terraform {
  source = "some-module"
}

dependency "vpc" {
  config_path = "../vpc"
  mock_outputs = {
    vpc_name = "my-vpc" # not yet applied
  }
  mock_outputs_allowed_terraform_commands = ["plan", "apply"]
}

inputs = {
  vpc_id = dependency.vpc.outputs.vpc_name
}

This could produce an error like:

16:58:28.341 ERROR  ./terragrunt.hcl: Unsupported attribute; This object does not have an attribute named "vpc_name"., and 1 other diagnostic(s)
16:58:28.341 ERROR  Unable to determine underlying exit code, so Terragrunt will exit with error code 1

To fix this, you can refresh the state of the dependency:

terragrunt refresh

Notes: useful shell commands

2024-06-03T00:00:00+02:00

Diffing two directories

Useful for when you have some changes that should be copied over to another directory.

Options to use:

       -q, --brief
              report only when files differ
       -s, --report-identical-files
              report when two files are the same
       -r, --recursive
              recursively compare any subdirectories found

Example

$ diff -qsr left/ right/
Only in right/: anotherfile.txt
Files left/file0.txt and right/file0.txt are identical
Files left/file.txt and right/file.txt differ
Only in left/: secondfile.txt

Running bash function with `xargs`

I sometime use bash functions as a more complex alias mechanism in Bash. It is useful to use them with xargs when passing arguments through a pipe.

Here's an example of this concept:

echo_var(){
    echo $1
    return 0
}
export -f echo_var;
echo 1 2 3 | xargs -n 1 -P 10 bash -c 'echo_var "$@"' _

I found this solution on StackOverflow

Książki 2024

2024-02-22T00:00:00+01:00

Kolejny rok i kolejna lista. Mam nadzieję, że w tym roku uda się przeczytać jeszcze więcej ciekawych pozycji.

Lista książek
Tytuł	Autor	Notatki
All Systems Red	Martha Wells	Start serii o Murderbocie. Niesamowicie wciągająca seria. Tutaj wpisuję w kolejności czytania.
Artificial Condition	Martha Wells	Nowelka #2
Rogue Protocol	Martha Wells	Nowelka #3
Exit Strategy	Martha Wells	Nowelka #4
Network Effect	Martha Wells	Pierwsza dłuższa książka w serii. Myślę, że jak skończe to przydałoby się napisać o tym osobny wpis. Dawno nie podobała mi się tak seria SF.
Dune	Frank Herbert	Nie trzeba raczej przedstawiać. Zbyt długo mi zeszło, żeby się za tę książkę zabrać. Na szczęście nowa ekranizacja zmotywowała.
Straż! Straż!	Terry Pratchett	Bardzo szybkie czytadło na czas letni. Idealne do oderwania myśli od wyrwania zęba mądrości.
Ameryka nie istnieje	Wojciech Orliński	Dobra książka podsumowująca wpływ popkulury (czy może amerykańskiej propagandy?) i tego jak kreuje wyobrażenia o rzeczywistości.

Książki 2023

2023-08-28T00:00:00+02:00

Poniżej lista książek, które uważam za wartościowe i przeczytałem w ciągu długiego roku 2020-2023. Lista pewnie się zaktualizuje jak sięgnę pamięcią do początku tego "roku" ;)

Lista książek
Tytuł	Autor	Notatki
Nic się nie działo. Historia życia mojej babki	Tomasz S Markiewka	Bardzo ciekawa historia rodzinna. W tle Wielka Historia i zmiany jakie przynosi.
Taśmy rodzinne	Maciej Marcisz	Wciągający debiut. Historia rodziny, jej wzlotów i upadków na przestrzeni transformacji do "teraz". Czyta się jak autobiografię, choć to fikcja.
The 99% Invisible City: A Field Guide to the Hidden World of Everyday Design	Roman Mars	Interesujący zbiór esejów na temat design'u miasta, infrastruktury oraz wszystkiego co zwykle pomijamy, a jednak jest ciekawe, gdy się temu bliżej przyjrzeć.
Seria Lockwood & Co.	Jonathan Stroud	Netflix zrobił YA show (którego już nie ma), a chciałem wiedzieć jak to się skończyło :P
Pańszczyzna. Prawdziwa historia polskiego niewolnictwa	Kamil Janicki	Ludowa historia Polski. Bardzo ciekawe, szczególnie w zestawieniu jak wyglądała pańszczyzna na zachodzie.
Life in a Medieval Village	Frances Gies, Joseph Gies	Doskonałe uzupełnienie do "Pańszczyzny" Janickiego. Sama w sobie, świetna seria!
Life in a Medieval City	Frances Gies, Joseph Gies

Korzenne ciasto dyniowe

2023-02-04T18:00:00+01:00

Źródło: Vegan pumpkin pie blondies

Składniki

480g mąka
425g puree z dyni
115g cukier
55g brązowy cukier
1 łyżeczka soda do pieczenia
1/2 łyżeczka mielonego cynamonu
1/4 łyżeczki mielonych goździków
1/4 łyżeczki mielonego imbiru
1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej
1/4 łyżeczki soli
3 1/2 łyżki oleju
1 łyżka ekstraktu z wanilii

Przygotowanie

Włączyć piekarnik na 190 stopni
Wymieszać wszystkie składniki w misce do uzyskania jednolitej konsystencji
Piec ok 20-30 minut, aż wykałaczka wbita w środek będzie czysta przy wyjęciu

Buraczany makaron

2020-11-09T18:00:00+01:00

Od Nadiy'i Hussain z BBC

Składniki

500g makaronu
200g ser feta
20g świeży koperek, drobno pokrojony
1 łyżka soku z cytryny
odrobina oliwy, do polania

Sos

600g gotowanego buraka, odcedzonego
100ml oliwy
1 łyżeczka soli
4 ząbki czosnku, drobno pokrojonego
1 duże czerwone chilli (opcjonalnie)

Przygotowanie

Ugotuj makaron zgodnie z opakowaniem
W międzyczasie zrób sos do makaronu. Burak, oliwa, sól, czosnek i chilli do blendera. Blendować do czasu otrzymania gładkiej pasty. Pół sosu odłożyć do zamrażarki, będzie na następną porcję.
Pokruszyć fetę w misce, dodać koperek, polać sokiem z cytryny i wymieszać.
Po ugotowaniu makaronu, odlać wodę i dodać sos buraczany i wymieszać. Podzielić na porcje na talerze i oddać wymieszany serek.
Dodać oliwy do smaku przed podaniem.

Smacznego!

Sałatka na winie vel „Sałateńka”

2020-11-04T18:00:00+01:00

Jak sama nazwa wskazuje została zrobiona przypadkiem z tego co się nawinęło.

Składniki

Zielona masa:

1/2 Kapusta pekińska
1/2 Brokuł
1 średni świeży ogórek
1/2 Papryka czerwona
1 pomidor
1/2 puszki kukurydzy
kilka rzodkiewek (do smaku)
kilka oliwek zielonych (do smaku)
Koperek (turbo ważny!)

Sos:

1/2 dużego jogurtu
sól, pieprz kuchenny
czosnek w proszku

Przygotowanie

Pokroić wszystkie składniki z Zielonej Masy, wedle upodobania, sugeruję jednak jak najdrobniej, zostawiając satysfakcjonujące „bajtsajzowe” kawałki brokuła. Nie zapomnieć o koperku, który warto drobno posiekać, chyba że ktoś jest fanem, wtedy można i większe zrobić większe nitki. Sos zamieszać w osobnym naczyniu przyprawiając do smaku. Przed podaniem wymieszać z sosem.

Zielone Pesto

2020-11-04T18:00:00+01:00

Składniki

prażony słonecznik
sok z cytryny
olej
prażony sezam
sól
pieprz
szpinak / pietruszka / bazylia

Przygotowanie

Składniki w zasadzie dodajemy na oko. Aby uzyskać konsystencję zbliżoną do hummusu można dodać więcej prażonych składników i mniej oleju.

Kokosanki

2020-11-04T17:00:00+01:00

Składniki

1 kostka masła
1/2 kostki margaryny
1 szklanka cukru
1 kleik ryżowy
2 łyżki wiórków kokosowych
4 żółtka jaj
4 białka jaj
1 torebka cukru waniliowego
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Przygotowanie

Margarynę i masło utrzeć z cukrem, dodać żółtka, wiórki i kleik. Dodać ubitą pianę z białek, wymieszać i nakładać łyżeczką. Piec w 160 stopniach Celsjusza ok. 15 minut.

PS. pamiętaj aby dodać wszystkie składniki!

Pasztet z cukinii

2020-11-04T17:00:00+01:00

Składniki

1 duża cukinia
2 cebule
2 marchewki
20 dag sera żółtego
3 szklanki bułki tartej
3 jajka
1/2 szklanki oleju
natka pietruszki
przyprawy: sól, pieprz, papryka (wędzona!) i inne do smaku

Przygotowanie

Cukinię zetrzeć na grubych oczkach i odcisnąć z wody. Podobnie zetrzeć marchew i żółty ser. Cebulę skroić na drobną kostkę. Dodać pozostałe składniki i dobrze wymieszać. Piec w temperaturze 180 stopni (z termoobiegiem) około 1 godziny.

PS. Bułka tarta jest bardzo-turbo-ważna!

Notes: Using Packer for Vagrant libvirt boxes

2020-07-16T00:00:00+02:00

What is Packer exactly?

There are number of good resources giving the rationale for Packer. Short answer is tool for automatic building of images. From my perspective the best overview can be found in the book:

James Turnbull - The Packer Book

which gives the historical insight to the problem of keeping your server space as homogeneous as it is possible, and how Packer solves some of the pain points with that.

Customizing a Vagrant image for libvirt

Among others, Packer has ability to take existing Vagrant box, customize it using various technologies (shell script, Ansible, Chef, Puppet) and turn into a new box that fits the needs of the person customizing it.

Here is a simple template for customizing a CentOS box with inline shell provisioner.

{
    "builders": [
        {
            "type": "vagrant",
            "source_path": "centos/7",
            "box_name": "centos_webserver",
            "provider": "libvirt"
        }
    ],
    "provisioners": [
        {
            "type": "shell",
            "inline": [
                "sudo yum groupinstall 'Basic Web Server' -y"
            ]
        }
    ]
}

The result is a new vagrant box inside output-vagrant/ provisioned with needed software.

Notes: Git

2019-12-10T10:20:00+01:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference. There will probably be some future updates here.

I sometimes (more like all the time) need to work with git repositories. Here is a collection of references to tricks/useful pieces of information that I have learned over the years. The tidbits below might be useful to know, in general. They are also things that I don't necessarily use everyday, but needed at some point in time to solve my problems, and it is by far easier for me to find them here than to look for them somewhere on the Internet for those solutions.

Git aliases to work with a smile on the face

Some of my favourite aliases to have on hand:

[alias]
    lg =  log --graph --abbrev-commit --decorate --format=format:'%C(bold blue)%h%C(reset) - %C(bold green)(%ar)%C(reset) %C(white)%s%C(reset) %C(dim white)- %an%C(reset)%C(bold yellow)%d%C(reset) --all'

The git lg command now prints a compact & tree-like structure out of the commit history, like this:

*   0a91cf0 - (5 months ago) merge: branch 'lr/no-libnm-glib' - Lubomir Rintel
|\
| * eb93480 - (5 months ago) gitlab: align the gitlab-ci file with other VPN plugins - Lubomir Rintel
| * 98e0166 - (5 months ago) gitlab: fix a comment - Lubomir Rintel
| * a265457 - (5 months ago) Revert "gitlab-ci: add scheduled pipeline to triage inactive issues and MRs" - Lubomir Rintel
| * a83c45b - (5 months ago) build: bump required libnma version - Lubomir Rintel
| * 57af29e - (5 months ago) all: drop libnm-glib version - Lubomir Rintel
* | 47cfa8b - (5 months ago) build: replace intltool with gettext - Lubomir Rintel
* | 792f11a - (5 months ago) build: deal with some autoconf warnings - Lubomir Rintel
* | 3d1dde6 - (5 months ago) ChangeLog: drop - Lubomir Rintel
* | 0a78083 - (5 months ago) Update Indonesian translation - Andika Triwidada
|/
* bc34433 - (5 months ago) Update Polish translation - Piotr Drąg

Good approach to structuring the repository

One of the very first things I have learned - "A successful Git branching model" by Vincent Driessen. Highly recommended read.

How to merge a single file on multiple branches

Here's the description of the problem - given N release branches (e.g major supported versions), merge changes from one file without changing irrelevant information AND without loosing sanity.

So, for example, after working on some feature-better-schwiftifying branch, we can patch the changes to relevant branches (version-{7,8,9}.x), where we have connected by diverging code. (I am not saying that this is a good approach to development. I want to present quite useful feature of Git.)

git checkout version-8.x
git checkout --patch feature-better-schwiftifying -- schwifty.py

After applying merging relevant hunks we can commit the changes on the branch version-8.x and move along to other branches.

Move wrongly created commits to the right branch

Have you commited something only to discover that …sigh… it was the wrong branch? Here's an useful snippet to the rescue!

git branch newbranch      # Create a new branch, containing all current commits
git reset --keep HEAD~3   # Move master back by 3 commits (Make sure you know how many commits you need to go back)
git checkout newbranch    # Go to the new branch that still has the desired commits
# Warning: after this it's not safe to do a rebase in newbranch without extra care.'

Squash git commits using rebase

Let's say you have a repository with a similar commit history:

git lg

* 0000006 - (6 days ago) Fix typo in template for bulbulator - Jakub Olczyk (HEAD, origin/master, master, fix-bulbulator)
* 0000005 - (8 days ago) Enable tootinator for changes in bulbulator - Jakub Olczyk
* 0000004 - (12 days ago) Start work on bulbulator - Jakub Olczyk
* 0000003 - (8 weeks ago) Debuzz the fizz - Frodo Baggins
* 0000002 - (3 months ago) Foo barr - John Wick
* 0000001 - (3 months ago) Init - Jon Doe

Now you want to squish the first 3 commits. To do that you can use 2 approaches:

git rebase -i HEAD~3 # here we specify the number of commits we want to

git rebase -i 0000003

Later the commits will be squashed via interactive choice presented by git. The usually useful options are pick and fixup.

Remove commits accidentally carried over from another branch

Let's say you mistakenly created a new branch from some other feature branch instead of main. You have made some useful commits, and before creating a PR you realize that you have some commits that are not relevant to the feature you are working on.

$ git lg
* 00000009 - (8 minutes ago) ISSUE-429 enable validation for required tags - Jakub Olczyk (HEAD -> feat/ISSUE-429)
* 00000006 - (2 days ago) ISSUE-420 handle new API endpoints - Jakub Olczyk (feat/ISSUE-420)
* 00000003 - (2 days ago) ISSUE-420 remove configuration from module  - Jakub Olczyk
* 00000001 - (20 hours ago) ISSUE-404 - Jakub Olczyk (origin/main, origin/HEAD, main)

You then thought that rebasing on main would be a good idea. However, the situation looks like this:

$ git lg
* 00000009 - (10 minutes ago) ISSUE-429 enable validation for required tags - Jakub Olczyk (HEAD -> feat/ISSUE-429)
* 00000006 - (2 days ago) ISSUE-420 - Jakub Olczyk
* 00000003 - (2 days ago) ISSUE-420 - Jakub Olczyk
* 00000002 - (2 hours ago) ISSUE-405 - Jakub Olczyk (origin/main, origin/HEAD, main)
| * 11111115 - (2 days ago) ISSUE-420 - Jakub Olczyk (feat/ISSUE-420)
| * 11111113 - (2 days ago) ISSUE-420 - Jakub Olczyk
|/
* 00000001 - (20 hours ago) ISSUE-404 - Jakub Olczyk

To fix this:

$ git rebase --onto 00000002 00000006

Add changes from specific files from another branch

git show YOURHASH --no-color -- file1.txt file2.txt dir3 dir4 | git apply -3 --index -

Source: https://stackoverflow.com/a/58556340/4716783

Workflow for notifications in i3wm

2019-10-27T20:00:00+01:00

Since I am currently brushing up on my Linux skills, I have rediscovered the usefulness of crond. I have found a neat little trick that definitely have been a some sort of productivity booster.

I have finished setting up a new workstation to fully embrace my favourite way of doing things -- minimally. I have invested some time to install and configure i3 with some Gnome3 services. It could work better, but really the most exciting thing for me is to finally go back to using i3wm day to day for work (as it is still by far, the most comfortable DE for working with multiple screens, for me at least, and I have been using it for some time now).

Having that in mind, I have a pretty minimal setup when it comes to notifications.I tend not to allow any running software to distract me while I work. Which opens up a great opportunity for having just the notifications that really matter!

Notifications from crontab

The key to the trick isn't really clever, but I guess that it might count as inspiration for others to use it for more sophisticated things. Still, it is - I think - a good way of showing that the old tools can be used in new ways, even on desktop.

My setup involves using zenity but I guess there are other programs that could do the job just fine. The tricky part for running zenity is the fact that we need to tell it which DISPLAY we have in mind when showing the notification. Luckily, there's xrandr to help here, but in the general case you would probably want to use the DISPLAY=:0.

# Example notification that I use, for having breaks from the screen more often
*/45 9-16 * * * DISPLAY=:0 /usr/bin/zenity --notification --text="Hey! Get a break from the screen :)"

which, to translate from cron to human, is just saying the text every 45 minutes from 9am up until 4pm.

Other uses I can think of:

telling the time of the next bus ride home (with appropriate heads-up)
showing the reminders from to-do list (bonus points, for creating simple scripts that would allow for very minimal note taking with reminders built-in)

Gdzie zjeść w Krakowie?

2019-09-15T20:00:00+02:00

Ostatnie (przypadkowe) polecenie ciekawej pizzerii przyjacielowi uświadomiło mi, że warto może podzielić się nieco szerzej wiedzą na temat dobrych miejsc (subiektywnie), gdzie można coś zjeść/spotkać się ze znajomymi. W przyszłości pewnie będę aktualizować ten post.

Jedzenie

W tej sekcji, fajne miejsca, gdzie można coś zjeść (ale niekoniecznie np. posiedzieć). Nie będe się bardzo rozwodził na ich temat i spłycę każde miejsce do oceny kosztowności (od $ do $$$$$), jeśli ktoś będzie chciał się tam przejść to sam oceni, czy mój gust odpowiada własnym upodobaniom :)

Pizza Neapolitana Vincenzo Pedone ($$)
- POI
Vege To Tu ($)
- POI
Mazaya Falafel ($)
- POI
Vegab ($)
- POI
Zacny Burger ($$)
- POI
Urara Sushi ($$)
- POI
Pod Wawelem ($$$)
- POI
- Dodatkowo - porcje nie do przejedzenia.
Tasca Ruczajnik ($$$)
- POI

Alkohol

Poniżej lista miejsc, gdzie można napić się czegoś dobrego oraz czasem również spędzić czas w inny sposób.

KiKa ($)
- POI
- Dodatkowo to miejsce to kino z atutem, tj. możliwością wypicia kraftowego piwa lub dobrego wina.
R'lyeh ($)
- POI
- Dodatkowo - masa planszówek do ogrania!
- Dodatkowo - Barman to kultysta rodem z opowieści Lovecrafta
TEA Time Brewery & Pub ($$)
- POI
Craftownia ($$)
- POI
Zakąski u Ani ($)
- POI
LostBar ($$)
- POI
- Dodatkowo - escape room (nie korzystałem)

Kawa/Desery/Lody

Miejsca gdzie można napić się kawy lub skosztować dobrych deserów.

Fabryka Kwiatów ($)
- POI
- Dodatkowo - można kupić kwiaty oraz napić się pysznej kawy zgryzając ciastkiem.
Kogiel Mogiel ($)
- POI

Automatyzacja pisania własnych `manpage`

2019-09-02T10:20:00+02:00

W ramach pracy zawodowej zdarza mi się pisać artykuły. Poniżej link do mojego tekstu traktującego o pisaniu własnych manpages. W ten sposób można też bardzo łatwo tworzyć notatki na własne potrzeby lub w celach pisania dokumentacji projektu przewidzianego do pracy w systemach uniksopodobnych.

Własna dokumentacja z wykorzystaniem polecenia man

Ponieważ jest kilka rzeczy, które nie zmieściły się w tamtym artykule umieszam je tutaj na zachętę oraz jako uzupełnienie :)

Wypisanie wyszystkich stron manuala z danej sekcji

SEKCJA='1p'
$ man -S $SEKCJA -k --regex '.*'

Krótki opis opcji:

-S (lub -s) pozwala na wybranie sekcji, które będą przeszukiwane
-k powoduje, że wyjście będzie jak z komendy apropos(1)
--regex będzie dopasowywać linie wyjścia z podanym wzorcem. Tutaj korzystamy z .* co można traktować jako dowolny ciąg znaków.

Po stworzeniu własnej sekcji w ten sposób można łatwo odnaleźć wszystkie strony, które do niej należą.

Otwarcie strony podręcznika w przeglądarce

Korzystając ze środowiska na maszynie roboczej, raczej niż na serwerze można przeczytać strony podręcznika w formacie HTML w ulubionej przeglądarce.

$ man -Hfirefox 1p who

Opcja -H z nazwą programu, w którym chcemy otworzyć daną stronę pozwala na wykorzystanie formatu HTML. Ciekawostka, kod źródłowy wygenerowany przez troff można sobie otworzyć w terminalu np przez podanie jakiegoś programu-pagera.

$ man -H$PAGER 1p who

Benchmark opcji JIT w PostgreSQL

2019-08-02T10:20:00+02:00

Ponieważ w ramach pracy piszę również artykuły chciałbym się nimi również podzielić tutaj.

Benchmark - JIT w PostgreSQL 11

Magic Wormhole - open source solution for instant filesharing

2019-07-24T20:00:00+02:00

Recently, I have found out about an awesome way for sharing a file from local machine to a friend without the need to use any proprietary service.

The command line program is called… Magic Wormhole, quite fittingly. I found out about this program reading about the problem with PGP, where it was listed as an alternative for encrypting data and sending it via e-mail. I have to say, it gives pretty nice promises about the security:

The wormhole tool uses PAKE “Password-Authenticated Key Exchange”, a family of cryptographic algorithms that uses a short low-entropy password to establish a strong high-entropy shared key. This key can then be used to encrypt data. wormhole uses the SPAKE2 algorithm, due to Abdalla and Pointcheval.

Here's one sentence from that article that really for me better than any sales pitch ever (emphasis mine):

It’s easy (for nerds, at least), secure, and fun: we haven’t introduced wormhole to anyone who didn’t start gleefully wormholing things immediately just like we did.

I must say I am one of those people :)

External links

Notes: PostgreSQL count rows in schema

2019-07-14T00:00:00+02:00

Sometimes you need to check the number of rows in more than one table. This is useful when dealing with database migration, for instance, where you need to check if the data was indeed transfered. Here is solution for counting number of rows for all tables in particular schema, which is one of the simple solutions for checking if anything happened.

Firstly, a helper function:

CREATE OR REPLACE FUNTION int_sql (query text)
LANGUAGE plpgsql
RETURNS int AS
$$
DECLARE
    val int;
BEGIN
    execute query into val;
    return val;
END;
$$

This will return the numeric value from supplied query. Now the main function:

CREATE OR REPLACE FUNCTION schemat_table_count (schema_name text)
LANGUAGE SQL
RETURNS TABLE (table_name text, table_row_count int)
AS
$$
SELECT table_name, 
       int_sql('select count(*) from '||schema_name||'.'||table_name) 
FROM information_schema.tables
WHERE 
    table_type = 'BASE TABLE' AND
    table_schema = schema_name
ORDER BY 2 DESC;
$$

I hope this might be useful for someone.

Notes: On MySQL

2019-06-11T00:00:00+02:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference. As such this post is subject to possible future changes.

Logging in after installation

Since mysqld is quite different from Postgres we need to adjust expectations. When greeted with error:

ERROR 1045 (28000): Access denied for user 'root'@'localhost' (using password: NO)

just after installation we need to find the temporary password from the startup logs, like so:

$ grep 'generated' /var/log/mysqld.log 
2019-06-11T08:45:48.773272Z 1 [Note] A temporary password is generated for root@localhost: hunter2

I see why they might do that I just personally don't like it (info during installation would be nice).

Short memorable password for development

As for changing the password after first successful login - first you'll need to set a secure password. Afterwards you can issue:

UNINSTALL PLUGIN validate_password;
-- for checking that it's gone
SHOW PLUGINS;

Now you can set the password for something concise and fitting for development.

Warning: never do it on production systems!

Enabling connection from outside

You'll need to create a separate user that can be identified from its connection string (kinda similar to the Postgres approach, but in different place).

Connect locally as SU and then:

GRANT ALL ON *.* TO 'root'@'a.b.c.d' IDENTIFIED BY 'hunter2';
-- verify the new user creation
SELECT * FROM mysql.user WHERE host = 'a.b.c.d'\G

That's it -- you'll be able to connect to MySQL from remote host.

Warning: Not for production use.

Speeding up restore of a dump with InnoDB storage

Since the standard practice for restoring the dump file is to simply execute it, like:

mysql < dump.sql

there's no denying that it is dead simple. Problem starts to show up when the file size far exceeds one of the toy example realm. This is due to number of default settings that combined slow down the automated process of inserting data. In order to gain some speed we can use this snippets before and after executing the dump.sql file.

--- before.sql
SET @OLD_AUTOCOMMIT=@@AUTOCOMMIT, AUTOCOMMIT = 0;
SET @OLD_UNIQUE_CHECKS=@@UNIQUE_CHECKS, UNIQUE_CHECKS = 0;
SET @OLD_FOREIGN_KEY_CHECKS=@@FOREIGN_KEY_CHECKS, FOREIGN_KEY_CHECKS = 0;

--- after.sql
SET FOREIGN_KEY_CHECKS=@OLD_FOREIGN_KEY_CHECKS;
SET UNIQUE_CHECKS=@OLD_UNIQUE_CHECKS;
SET AUTOCOMMIT = @OLD_AUTOCOMMIT;
COMMIT;

Having those files we can simply run this incantation and be over with the dump:

cat before.sql dump.sql after.sql | mysql

Książki 2019

2019-06-08T00:00:00+02:00

Poniżej lista książek, które uważam za wartościowe / przeczytałem i chciałbym polecić. Lista nie jest w żaden sposób uporządkowana i będzie stopniowo aktualizowana.

Lista książek
Tytuł	Autor	Opis/Ocena/Recenzja
Trylogia Husycka	Andrzej Sapkowski	Zupełne zerwanie z konwencją Wiedźmina. Mając to na uwadze,trzeba przyznać, że bardzo dobrze napisana i wciągająca proza.
Hello world. Jak być człowiekiem w epoce maszyn.	Hannah Fry	link1
Permakultura Seppa Holtzera.	Sepp Holtzer	link2
Przewodnik wędrowca. Sztuka odczytywania znaków natury	Tristan Gooley	link3
Martwe dziwki idą do nieba	Donat Szyller	Dziwnie odprężająca lektura. Fantasy, gdzie diabeł upija się mlekiem. Zbiór opowiadań, lekki klimat noir. Niezbyt wysokich lotów, lecz zabawne.
Saga o Wiedźminie + opowiadania	Andrzej Sapkowski	Nie trzeba nikomu przedstawiać. Czytać, czytać, czytać!
Miasto śniących książek	Walter Moers	Historia pewnego smoka, który chce zostać jednym z największych pisarzy. Świetnie napisana książka. Ilustracje rysowane przez autora!
Hobbit, czyli tam i z powrotem.	J.R.R. Tolkien	Dlaczego zapraszanie nieznajomych gości na podwieczorek może stać się okazją do przygody.
Silmarillion	J.R.R. Tolkien	TODO
Akwarium	Wiktor Suworow	Historia GRU, wojskowego wywiadu ZSRR. Dobrze napisana książka, trzyma w napięciu, a jednocześnie pozwalaz spojrzeć na minione realia.
Unix & Linux System Administration Handbook	Evi Nemeth i in.	Świetna książka dla każdego zainteresowanego administracją systemami uniksopodobnymi. Szczerze polecam, można się wiele dowiedzieć.
Ablsolute OpenBSD: Unix for Practical Paranoid	Michael W. Lucas	Bardzo dobrze napisana książka. Ciekawe spojrzenie na świat BSD (przynajmniej z perspektywy użytkownika Linuksa), zachęca do przetestowania OpenBSD.
No place to hide.	Glenn Greenwald	Podtytuł mówi wszystko - „Edward Snowden, the NSA and the U.S. Surveillence State.
Internet. Czas się bać.	Wojciech Orliński	Polskie spojrzenie na problem inwigilacji w Internecie. Dobrze się czyta jako uzupełnienie książki o Snowdenie.
Solaris	Stanisław Lem	Chyba najlepsza książka na temat kontaktu z obcą cywilizacją i problemami jakie to ze sobą niesie. Przy okazji feels inducing.
Obłok Magellana	Stanisław Lem	TODO
Limes Inferior	Janusz Zajdel	Polecam zacząć od tej książki eksplorację jego twórczości. Ciekawie zawoalowana krytyka ZSRR i PRL w formie Sci-Fi.
Lód	Jacek Dukaj	Mogę powiedzieć tylko. Warto przeczytać. Szczególnie mając jakąś styczność z matematyką na poziomie studiów.
Seria „Maze Runner”	James Dashner	Całkiem przyjemna seria postapo.

Notes: IPsec VPN on Centos with NetworkManager

2019-05-30T00:00:00+02:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference.

Given that not everybody uses OpenVPN, from time to time there is a need for other configuration for making the connection. First of all, NetworkManager implements and supports quite a lot of configurations:

NetworkManager-fortisslvpn (releases) Fortinet SSLVPN compatible
NetworkManager-libreswan (releases) IPsec IKEv1 VPN, Cisco compatible
NetworkManager-pptp (releases) PPTP, Microsoft compatible
NetworkManager-openconnect (releases) Cisco AnyConnect, Juniper
NetworkManager-openvpn (releases) OpenVPN
NetworkManager-vpnc (releases) IPsec VPN, Cisco compatible

taken from the NetworkManager VPN page. For IPsec alone there are 2 officially supported implementations (and there are 3rd party plugins that can be used as well).

When using IPsec with the following configuration parameters:

Gateway
Username
User password
Pre-shared key (Group secret)
Local Id (Group Name)

There is a high chance that using installed by default libreswan will be sufficient. But there is also the chance that you need to change the IKE DH Group or adjust Perfect Forward Secrecy to use the same DH Group. In that case:

sudo yum install -y NetworkManager-vpnc-gnome

After that the process is "clickable" from the NetworkManager GUI application.

Add VPN > "Cisco Compatible VPN (vpnc)"

Then fill-in the blanks with the correct connection parameters.

Notes: Vagrant box with provisioning

2019-05-25T00:00:00+02:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference.

First of all - simple vagrantfile with some of my standard choices.

# -*- mode: ruby -*-
# vi: set ft=ruby

Vagrant.configure(2) do |config|
    config.vm.box = "centos/7"
    config.vm.synced_folder ".", "/vagrant", type: "rsync"
    config.vm.hostname = "builder-#{rand(100...999)}"
    config.vm.provider "libvirt" do |vb|
        vb.memory = 2048
        vb.cpus = 4
    end
    config.vm.provision "shell", inline: "sudo yum install -y epel-release"
    config.vm.provision "shell", inline: "sudo yum update -y"

For the sake of simplicity I am using the inline version of shell provisioner. Plus, you can clearly see (without opening any other file) what is going to happen when you run vagrant up.

When there is more work to do I like to use Ansible as provisioner. This makes it easier for more complex setups, but there is always option for using a script file (also inline!) for the shell provisioner.

# -*- mode: ruby -*-
# vi: set ft=ruby

$script = <<-SCRIPT
echo -n "Update the box..."
sudo yum install -y epel-release &> /dev/null
sudo yum update -y &>/dev/null
echo "Done!"
SCRIPT

Vagrant.configure(2) do |config|
    config.vm.box = "centos/7"
    config.vm.synced_folder ".", "/vagrant", type: "rsync"
    config.vm.hostname = "builder-#{rand(100...999)}"
    config.vm.provider "libvirt" do |vb|
        vb.memory = 2048
        vb.cpus = 4
    end
    config.vm.provision "shell", inline: $script

We still have everything in one place, which might be desirable when there's little need for mental context switching between files. There's also the possibility for using the external script. This is useful when porting something existing (like some configuration management that's not yet in Ansible) for development under Vagrant.

    config.vm.provision "shell", path: script.sh

Bonus points for ability to use URI here (e.g. raw file in GitHub).

Notes: Rebuiling RPM packages with mock

2019-05-22T00:00:00+02:00

DISCLAIMER: this is not meant to be coherent post. Sorry. Just notes for future reference.

Given a source RPM package in order to rebuild it I use following tools. For detailed description about what and why I suggest looking at the RPM Packaging Guide first (really nice resource for first-time packagers!).

Installing needed tools on Centos 7 (and other RHEL derivatives, btw RHEL8 shouldn't change this) would look like this:

sudo yum install -y epel-release
sudo yum install -y rpm-build rpmdevtools mock yum-utils

Now for standard rebuiling we need to setup the correct directory structure:

$ rpmdev-setuptreeo
$ tree -L 1 ~/rpmbuild
/home/vagrant/rpmbuild/
|-- BUILD
|-- RPMS
|-- SOURCES
|-- SPECS
`-- SRPMS

5 directories, 0 files

Now when we have a source package we need to unpack it in correct subdirectiories, if the package is called llvm3.9-3.9.1-7.el7.src.rpm then command looks like this:

rpm --install llvm3.9-3.9.1-7.el7.src.rpm

This will put all files in correct places for you. Note: no need for superuser privilages (unless you're building as root, but that is discouraged).

Next step is to take care of the dependencies for the package we are building:

sudo yum-builddep ~/rpmbuild/SPECS/llvm3.9.spec

Now for a rebuild:

rpmbuild -ba ~/rpmbuild/SPECS/llvm3.9.spec

If it doesn't work try installing @buildsys-build. This will install all needed compilers and standard (in terms of C/C++) build tools.

Building with `mock`

Now, we want to be able to build the package without worrying that we have not specified some build dependency in the specfile. mock comes to the rescue!

In order to build something with mock we need to have the SRPM. With the above rpmbuild command we get the file as well, but if you want to just create the SRPM from scratch run:

rpmbuild -bs ~/rpmbuild/SPECS/llvm3.9.spec

The .src.rpm will be in the ~/rpmbuild/SRPMS/ directory.

For building with mock the user that will be running the command needs to be in the mock group. To add current user we simply can:

sudo usermod -a -G mock $USER

Now, we need a session where the user is in fact recognized as part of the group. Supposedly, this is the solution in some environments (I couldn't make it work with graphical session)

newgrp -

Ok. Here we can start actually building. mock needs to know what evironment it is supposed to 'emulate' or rather - recreate. Under /etc/mock/ you can find a plethora of different configurations (mostly, Fedora and EPEL for different versions). You can work out the syntax from different sources.

Building now is as simple as running:

mock -r $CONFIG --rebuild package.src.rpm

where you specify the CONFIG for the package to be built with.

Setting builder hostname

Supposedly, setting a macro we can change the hostname of the building machine

# here CONFIG points to something in /etc/mock e.g. epel-7-x86_64
CONFIG=epel-7-x86_64
mock -r $CONFIG -D "_buildhost NAME" package-1.0-1.el7.x86_64.src.rpm

More useful info in site-defaults.cfg from the mock repo.

Other way is to have a custom mock.cfg (note, Python-like syntax):

config_opts['hostname'] = 'my.own.hostname'

There are some packages that will misbehave though. See mysql-community. But I guess that's the exception from the rule.

Other useful resources

Recenzja: Hello world. Jak pozostać człowiekiem w świecie maszyn

2019-05-09T23:20:00+02:00

Wpadła mi w ręce ostatnio książka napisana przez znaną m.in. z kanału Numberphile na YouTube - Hannę Fry o dźwięcznym tytule „Hello world. Jak pozostać człowiekiem w świecie maszyn”.

Na wstępie - jestem bardzo zadowolony z wersji elektronicznej, którą miałem przyjemność czytać. Polskie wydanie (razem z doborem czcionek) wydaje mi się być na całkiem wysokim poziomie. Cenię również fakt, iż można kupić książkę bez DRM -- jest to dla mnie naprawdę bardzo dużym plusem.

Przechodząc jednak do treści - myślę, że jest to jedna z ciekawszych książek na rynku, które traktują o (potencjalnych) negatywnych skutkach rozwoju technologicznego i jednocześnie są literaturą faktu (w opozycji do antyutopijnych Sci-Fi). Książka jest upstrzona wielką ilością odnośników do różnych źródeł (co się chwali!) - od prac naukowych, do filmów na YouTube.

Serdecznie polecam ją wszystkim myślącym, że dzisiejsze algorytmy i szybkie komputery (w szczególności sztuczna inteligencja) jest panaceum na wszelkie problemy naszego świata lub traktują technologię bez rozsądnej dozy sceptycyzmu. Przykłady z takich dziedzin jak medycyna (czy można automatycznie rozpoznać czy ktoś ma raka?) czy sądownictwo (jaką wysokość kary zastosować?) doskonale dociskają śrubę racjonalnego i sceptycznego myślenia, zmuszając do zastanowienia się nad zasadnością wykorzystania algorytmów (czy faktycznie prowadzi to do polepszenia życia?).

Serdecznie polecam. Argumentem dla zabieganych może być to, że książka ma raptem 200 stron. Idealna na deszczowe niedzielne popołudnie.

Cherrytree - great open source note taking app

2019-04-27T20:00:00+02:00

When I first started using open source software I was amazed at the nearly endless possibilities - there was a lot of very useful code that could be used no questions asked! Now being used to this state of affairs (after all I use FLOSS daily for almost 6 years now...) I still sometimes stumble upon a new great application and I am still amazed!

This time it is cherrytree a hierarchical note taking application. The interface is very minimal, which is a plus in my book, but still the idea behind this program is really powerful, yet simple. While creating your notes you can organize them in a tree. So each logical piece will be a branch (which can be a page full of text) and you can create links to different parts of the tree as well as to external resources. Moreover you can use simple formatting for text clarity, insert images as well as code snippets.

I must say - for tree-structured personal documentation this is a great productivity booster. I really regret not finding this program while I was still studying. It would've been very useful then.

I hope this short description might be useful to somebody out there, here are links to the project:

Generacja danych testowych w PostgreSQL

2019-04-02T10:20:00+02:00

Ponieważ w ramach pracy piszę również artykuły chciałbym się nimi również podzielić tutaj. Tekst o generowaniu danych losowych, którymi można wypełnić tablice w PostgreSQL można znaleźć na blogu Eurolinuksa:

Generowanie danych losowych w PostgreSQL

Adding hard disk to Lenovo Yoga 300-11IBY

2019-03-09T20:00:00+01:00

First, let me introduce the machine. This is a very cheap laptop, definitely from the lower end of Lenovo Yoga series. This doesn't mean that it is not a damn good and usable machine. Here are the specs in the original configuration that it came to me (as found on the manufacturer website):

Internal storage: 32GB eMMC
Display: 1366x768 11.6" capacitive-type multi-touch, supports 10-point
Hinge: 360° rotation, four modes: Laptop, tent, stand and tablet
CPU: Intel Celeron N2840 @ 2.16GHz
RAM: 2GB

As you can see it only had 32GB eMMC internal memory and given the 360 degree display and low powered, passive cooling cpu it could be taken as a tablet with physical keyboard rather than a laptop :)

Running Linux on Yoga 300

I had it for a year and it worked marvelously running Debian. Of course, not all of the hardware was working, from the top of my head:

the screen didn't reorient itself with changes in position (accelerometer isn't supported?)
there was no way to map the key that would allow to disable the physical keyboard in order to use it as a tablet

Yet overall this was a very decent configuration for writing, browsing the web & as an occasional movie player. The performance compared with the Windows 10 that came preloaded strongly favoured the Free OS.

The default graphical environment on Debian -- Gnome 3 that supported (not in all cases) usage of onscreen keyboard was already faster then the bloated operating system from Microsoft. But loading this machine with lightweight XFCE was a godsend for increase in usability of this laptop and truly showed where the open source software shines. Without the bloat the machine turned into a comfortable and fast everyday laptop.

The problem with eMMC internal storage

This unfortunately ended when the eMMC seemed to be failing and I needed to find some better disk to use with this machine. Fortunately, as it turns out there is a possibility of adding a disk. Because failing eMMC that is soldiered on to the motherboard would require significantly more electronics knowledge than I posses.

Everything started with after one update when the system simply wouldn't boot. Fortunately, all of the files could be recovered with a live USB distro and a storage card.

Now to tackle the problem I needed to order the "New Lenovo Yoga 300 flex 3-1120 3 1120 HDD Hard Drive Caddy Bracket + HDD Cable" from eBay, which to translate from keyword to plain English is a SATA cable that fit into the motherboard as well as brackets for holding the disk down. The price wasn't very good as I had to pay ~36$ for those small parts. But that is still cheaper than buying a new laptop.

Then I looked for a disk. Since this machine was working fine on 32GB previously I didn't look for something big. In the end I settled on a 120GB Crucial SSD. It's worth noting that it needed to be a 7mm thick since there isn't a lot of room in the chassis of this laptop (this was another ~25$).

Assembly was very easy. I found a video that really helped me along the way - you can find it here:

https://www.youtube.com/watch?v=FdZbZUdJgog

This is not exactly my configuration since there is a proper disk there but it certainly helped me to figure out how to position the disk inside.

Installing new system

Unfortunately, installing Debian on the SSD wasn't feasible for me. I blame the UEFI weirdness. After several failed attempts with different setting for UEFI I gave up and loaded a Fedora XFCE spin on my USB to see if it would work.

The installation went smoothly. It notified me that installation of grub failed, which irritated me a bit. With resignation I allowed the installation process to continue, thinking - that I'll sort out the issue afterwards.

Fortunately after reboot the UEFI found the system on SSD and booted. Finally I can claim partial victory, but I need to pay close attention to the next updates to see if it can potentially mess with UEFI again.

I hope this helps anyone who might want to upgrade their machine or has UEFI related problems with Linux.

Konfiguracja psql do własnych potrzeb poprzez psqlrc

2019-02-07T10:20:00+01:00

Ponieważ w ramach pracy piszę również artykuły chciałbym się nimi również podzielić tutaj.

Poradnik psql cz. III - dostosowanie konfiguracji z psqlrc

Czeskie świąteczne ciasto orzechowe wg Babci Wiesi

2018-12-20T16:20:00+01:00

Co roku na każde święta zawsze przygotowujemy ciasto czeskie, które moja Babcia dostała od koleżanki, kiedy przez pewien czas mieszkała i pracowała za naszą południową granicą. Być może zagości i na innych stołach w tym roku?

Składniki

na ciasto

migdały 250 g
orzechy włoskie 400 g
orzechy laskowe 400 g
masło 200 g
cukier puder 200 g
7 białek z jajek

na polewę

cukier puder 400 g
1-2 cytryny (na sok)
7 żółtek z jajek

Sposób przygotowania

Ustawić piec na 170 stopni Celsjusza, żeby zdążył się nagrzać. Orzechy i migdały zmielić dość drobno (ale niekoniecznie na mąkę). Masło utrzeć z cukrem do gładkiej masy. Połączyć suche składniki z masą na jednolitą całość. Ubić białka na pianę i delikatnie połączyć z masą orzechową.

Teraz można wyłożyć masę do formy (wyłożoną papierem do pieczenia, albo wysmarowanym masłem i obsypaną bułką tartą). Piec przez 45 minut, sprawdzając patykiem czy dalej jest wilgotne w środku. W razie potrzeby piec aż patyczek będzie suchy.

Istotna przestroga od Babci - „Pilnujemy temperatury i czasu!” :)

W międzyczasie robimy polewę - żółtka z jajek utrzeć z cukrem na gęstą pianę. Dolać sok z cytryny. Polewa ma być gęsta, w razie potrzeby dodać cukru, żeby zgęstniała.

Oblewamy ciasto jak troszkę przestygnie (nie musi być zimne), żeby polewa czasem w nie nie wsiąknęła.

Gulasz

2018-10-25T22:20:00+02:00

Bazą do mojego przepisu jest gulasz znaleziony na blogu Kwestia Smaku.

Składniki

1 kg mięsa wieprzowego
1 duża papryka czerwona
1 duża cebula
1 szklanka wina (czerwone wytrawne najlepsze)
ok. 10 pieczarek (te ciemno brunatne zdecydowanie lepsze niż zwykłe białe)
4 łyżeczki mielonej papryki (SŁODKIEJ!)
ok. 500 ml rosołu warzywnego
2 łyżki sosu sojowego (ja miałem jakiś o dodatkowo grzybowym posmaku i zapachu)
2 listki laurowe
2 ziela angielskie
ząbek czosnku (opcjonalnie)
2-3 łyżki mąki

Przygotowanie

Mięso pokroić w kostkę (dobrze od tego zacząć, wiem z doświadczenia). Cebulę oraz paprykę również pokroić - na piórka oraz w kostkę.

W dużym garnku (będziemy do niego po kolei wrzucać wszystko) na oleju podsmażamy cebulę do zeszklenia. Następnie wrzucamy tam pokrojoną paprykę. Wszystko maksymalnie 5 min.

W tym samym czasie na patelni obsmażamy kawałki mięska. Doprawiamy je solą oraz pieprzem (polecam cytrynowy lub ziołowy). Kiedy wszystko nam się zetnie dolewamy ok 1/3 szklanki wina i pozwalamy mu wyparować z patelni na większym ogniu. Następnie wrzucamy mięsko do cebuli i papryki.

Teraz do garnka lecą przyprawy - papryka w proszku (w zasadzie czosnek granulowany/w ząbku też by się nadał, w tym drugim przypadku istotne aby go rozgnieść płazem noża) oraz bulion do którego dodajemy sosu sojowego. Możemy podnieść temperaturę, żeby zaczęło nam się wszystko gotować.

W tym czasie na patelni po mięsie będziemy jeszcze smażyć pieczarki. Ja lubię je kroić na duże ale cienkie plasterki (tak żeby zostawić kształt pieczarki, ale w kostkę też będzie smacznie). Kiedy nam się pięknie przypieką wrzucamy je do garnka, skręcamy pod nim ogień i dusimy całość przez 1.5 godziny.

Zostaje kwestia zasmażki, żeby zagęścić gulasz - mąkę podsmażyć na patelni (z masłem lub na sucho), do zbrązowienia. Następnie wrzucić do garnka i mieszając doprowadzić sos do wrzenia. Powinien się dobrze zagęścić.

Proponuję podać gulasz z puree ziemniaczanym oraz ogórkami kiszonymi.

Smacznego!

Linux as a daily driver

2018-08-06T19:20:00+02:00

I think that after the year in which I have convinced my SO to use Debian as her daily driver on her laptop I can call it a success. At least partially.

In this year I think that I have grown more humble as I have witnessed many times her explaining the differences between Linux and Windows world to people that really don't care about technology beyond using it as a tool or a cool gimmick that is sometimes useful (think your grandparents or typical arts/history/humanities students). I could never do this better than her. I really wish I could.

But this really comes through after my explanations that are for the most part - in-depth but sometimes missing the spots where the depth is really needed.

And the biggest mistake I've made is that I didn't show how to install software. Apart from showing Synaptics GUI for APT and hoping that it'll be enough. But the UX and discoverability in that program is utter garbage - I stopped using it (in favour of commandline) really soon after starting my journey through Linuxland.

Only recently I found out about a better program to show to people that aren't really inclined on reading tons of documentation just to find that you cannot simply install Photoshop downloaded from the Internet on your machine running Linux - which is the case in Windows world.

In Mint there is a simple mintinstall package that is part of that distro - that has quite pleasant interface and an OK discoverability of the possibilities that lay in repositories - just one click away! Too bad I cannot simply install it on Debian (or any other distro)

Here we have gnome-software, which is a really cool application in itself but I find it lacking in at least two ways:

it is tied to the GNOME 3
it seems that the integration runs really deep, which might be confusing for some of the potential users I have in mind (using other desktop environment e.g. XFCE and installing Gnome Shell extensions isn't really compatible; but the extensions are listed as possible packages to install)

Considering my options I am thinking that it would be really cool to have an application that is distro-/environment-/package manager- agnostic, that could be used as a go-to application for users new to the Linux world that wouldn't necessarily be an app store in the way Ubuntu Software Center is.

So I started thinking about my dream "app store for linux" which would be:

community curated
aimed towards new users mainly, BUT also at veterans who want to find replacements for some proprietary/windows applications
can be used offline
offers integration with the distro package manager (or points to simple installation guides / makes out-of-distro installation possible)

And I think that the basic version of such app could be possible / easy to implement. I hope that a day will come when I'll be able to use it.

Książki 2018

2018-07-25T20:00:00+02:00

Permakultura Seppa Holzera

Świetna książka nie tylko dla posiadaczy ogrodów! Myślę, że nieźle przedstawia zagadnienia ekologicznego podejścia do uprawy roślin. I przez ekologiczne mam na myśli faktycznie badanie procesów w naturalnych ekosystemach!

Fenomenalnie napisana i okraszona bardzo dobrymi grafikami. Świetnie się czyta i przy okazji dowiaduje bardzo przydatnych informacji dotyczących uprawy roślin jadalnych. Myślę, że każdy powinien to przeczytać, a szczególnie osoby prowadzące gospodarkę rolną (na mała czy dużą skalę).

Małym minusem jak dla mnie są niektóre odniesienia do "medycyny alternatywnej" pokroju homeopatii, acz nie jest to książka napisana przez lekarza tylko rolnika i tyczy się hodowli roślin i zwierząt. Domyślam się więc, że opisy medycznych własności niektórych roślin należy traktować z odpowiednią dozą rezerwy. Niemniej bardzo wartościowa książka.

Przewodnik wędrowca. Sztuka odczytywania znaków natury - Tristan Gooley

Bardzo ciekawa książka! Całe Wydawnictwo Otwarte staje się dla mnie źródłem bardzo wciągających odkryć czytelniczych - dla przykładu Sekretne życie drzew.

Książka w dużej mierze traktuje o ćwiczeniu umiejętności obserwacji oraz wyciągania z nich informacji dotyczących kierunków świata a także na przykład niedawnej i dawnej przeszłości, jakości gleby i wielu innych.

Największym zaskoczeniem dla mnie było, że bardzo szybko po przeczytaniu każdego rozdziału mogłem znaleźć w moim otoczeniu pojawiające się w książce przykłady różnych naturalnych drogowskazów.

Koło mojego wydziału jest spory nieużytek, który przez dłuższy czas był zarośnięty samosiejkami, a także kilkoma większymi krzewami. Teren został zaorany, a drzewa wycięte. Kilka tygodni później pojawiło się bardzo dużo łąkowych roślin i przede wszystkim maki! Maki, które najczęściej pojawiają się w miejscach, gdzie niedawno miało miejsce oranie i wszelkie grzebanie w ziemi. Książka wspomina również pola makowe z I i II wojny światowej, gdzie ze względu na działania wojenne (pociski) wyrosło ich bardzo dużo i przeszył do świadomości kulturowej(vide:Czerwone Maki na Monte Cassino).

Przykładów z książki można mnożyć na pęczki - bardzo godna polecenia.

Niestety, styl pisania jest dla mnie nieco ciężki i potrzebowałem sporo oddechu pomiędzy poszczególnymi posiedzeniami. Być może jest to kwestia upakowania dużej dawki informacji w każdym rozdziale - a może troszkę nieprzystępny (przynajmniej dla mnie) sposób podziału treści? Niemniej polecam.

Jesienna gawęda - Ignacy Trzewiczek

Zbiór tekstów dotyczących grania w papierowe RPG - Warhammera. W latach '90 robiło furorę w polskim światku graczy. Postanowiłem uzupełnić swoją biblioteczkę o tę właśnie książkę.

Muszę przyznać, że znałem dość dobrze treść tej książki przed kupnem. Mimo wszystko uważam, że warto przeczytać i się ustosunkować - czy faktycznie fatalistyczny sposób prowadzenia sesji w Warmłotka jest dobrym pomysłem.

Domyślam się, że nie jest to książka dla wszystkich, ale mimo wszystko polecam. Lekkie pióro + ciekawe przemyślenia, a później sensowna krytyka on-line zdecydowanie poszerzy horyzonty każdego fana RPG a może nawet fana Fantasy?

Z powiązanych książek jest jeszcze Mistrzowanie RPG, co do której mam mieszane uczucia, ale chyba dość dobrze przedstawia większy zakres możliwości sposobów rozgrywki RPG.

Fundacja Isaac Asimov

Kudos dla cmd za pokazanie mi tej książki (w zasadzie całej serii). Bardzo sensowne Sci-Fi. Dalej jestem w trakcie czytania serii, ale muszę przyznać, że już pierwszy tom jest bardzo dobrze napisaną książką. Tematyka statystycznego przewidywania przyszłości (psychohistoria) jest niesamowicie aktualna w dzisiejszym świecie (vide: The Mathematics of Crime and Terrorism (YouTube) ).

Obserwacja przyrodnicza

2018-04-20T10:20:00+02:00

Idąc na uczelnię zobaczyłem dość niezwykły obrazek.

Ogromny gawron, który gonił małego motyla, przy okazji wydając dźwięki zbliżone do postękiwania z niezadowolenia. Wielkie czarne ptaszysko goniło małego owada starając się go złapać lecz ten ciągle mu uciekał, tak, że dziób ciągle chwytał pustkę.

Najbardziej interesującą dla mnie sprawą jest to, że te ptaki zdają się być w tym co robią bardzo „ludzkie”. Gawron goniąc motyla wydawał dźwięki zbliżone do przeklinania pod nosem kiedy coś się nie uda. Doprawdy zabawna scenka -- widzieć ptaka, który zachowuje się jak każdy z nas, kiedy się coś nie udaje.

Najwyraźniej frustracja jest uniwersalnym uczuciem - nie tylko domeną człowieka.

Warzywa na balkonie - podsumowanie sezonu 2017

2018-04-15T18:20:00+02:00

Dość długo się zastanawiałem jak ugryźć ten post. Chyba ze 3 miesiące walczyłem ze sobą zastanawiając się czy w ogóle powinienem coś na ten temat napisać. W końcu ani nie jestem ekspertem, ani nie wiem co robię, nie wiem też czy cokolwiek co robiłem miało jakikolwiek sens. Niemniej idea posiadania własnego ogródka i jedzenia warzyw, które wyrosły przez pielęgnację roślin własnymi rękami zawładnęła sporą częścią mojego wolnego czasu w zeszłym roku. Toteż, chociaż dla siebie, postanowiłem zapisać do czego te moje ręce wsadziłem i jak to było z każdą z moich upraw.

Uwaga w większości odnoszę się tutaj do dat zdjęć, za pomocą których skrupulatnie starałem się uwieczniać postępy poszczególnych roślinek.

Początek upraw - zdaje się że koniec kwietnia / początek maja

Wszystko zaczęło się nieco wcześniej, ale pierwsze sukcesy odnieśliśmy właśnie wtedy. Patrząc z perspektywy czasu już bym tego wcale tak nie zrobił, ale cóż… W jednym kontenerku zasadziliśmy - pomidora koktajlowego, estragon, jarmuż oraz miętę. Pomysł oczywiście był taki, żeby jak już coś wyrośnie przesadzić do osobnych doniczek. Próbowaliśmy też z innymi roślinami - truskawką, papryką karłowatą, niestety nie udało się im przetrwać do końca. Truskawka nam nie wykiełkowała, a następnie całe skupienie przeszło na inne uprawy.

Przesadzanie rozsady

Kiedy nam już wszystko jako tako wyrosło rozsadziliśmy poplątane ze sobą roślinki do osobnych kontenerków. Zioła pozostały w „rozsadniku”, ponieważ wydawało się to nie być bardzo złym pomysłem. Później, kiedy pojawiły się u nas mszyce na balkonie musieliśmy się pozbyć całkiem tych ziół, bo tam się robactwa zalęgło najwięcej.

Na tamten moment - 6 czerwca - mieliśmy 6 pomidorów w osobnych doniczkach. Teraz jak o tym myślę to prawdopodobnie od razu posadziłbym je do największych docelowych doniczek i co najważniejsze przykrył je ziemią aż do pierwszych listków. Pomidor ma to do siebie, że wypuszcza korzenie z łodygi kiedy poczuje że ma ku temu powody (jak np. wkopanie głębiej), a dałoby to im większą stabilność w późniejszym okresie kiedy cała roślina ugina się pod ciężarem owoców.

Głównie pomidory

Następne zdjęcia mam z 22 czerwca - wtedy też zaczęły się pojawiać pierwsze zalążki kwiatostanów na pomidorach. 24 czerwca postanowiłem zrobić zdjęcie poglądowe i widać faktycznie, że pomidory się bardzo ładnie rozrosły i pokryły liśćmi. Inne uprawy - jarmuż nadal ładnie rósł, wypuszczając piękne liście. Pierwsze owoce zaczęły się pojawiać 1 lipca, pięć dni później były już całkiem spore i było ich coraz więcej! Wszystko wydawało się iść w dobrym kierunku, zostawiliśmy ogródek sam sobie 21 lipca, kiedy jechaliśmy na wakacje na tydzień.

Dopiero po powrocie okazało się że jarmuż został „zainfekowany”… przez motyle! Przed wyjazdem widzieliśmy kilka bielinków na balkonie, niestety, jak się okazało później, zostawiły nam prezenty w postaci jajeczek (?) larw następnego pokolenia. Ponieważ jarmuż w zasadzie jest rodzajem sałaty (czy może kapusty) nadawał się doskonale na pożywkę dla młodych gąsienic bielinka. Tydzień wystarczył żeby z jarmużu nie zostało nic.

Pierwszego dnia sierpnia najstarsze owoce na pomidorach zaczęły się czerwienić! Idealnie wtedy kiedy potrzebowaliśmy jakichś dobrych wiadomości z ogrodu po stracie części upraw. W między czasie papryka, która sobie zdecydowanie słabiej radziła dostała nowe doniczki, co przyspieszyło wzrost.

Pierwsze zbiory

Czwartego sierpnia mogliśmy w końcu skosztować owoców wyhodowanych własnymi rękami! Chyba z niecierpliwości zerwaliśmy jak tylko w całości były czerwone (więc nie jestem pewny czy nie urosły by nam jeszcze odrobinę). Były jednak bardzo pyszne i zdecydowanie warte zachodu jaki jest potrzebny podczas doglądania ogródka!

Następne zdjęcia mam z początku września - gdzie widać ogromne, w porównaniu do poprzednich zdjęć, owoce! Krzaki uginały się mocno pod ciężarem i ilością owoców, które wypuściły. Na temat samych pomidorów i wszelkich ciekawostek i spostrzeżeń będę jeszcze pisać w przyszłości, więc tutaj nie będę wchodzić w szczegóły. Papryka wypuszcza w tym samym okresie kwiaty, niestety - jak większość upraw jest atakowana przez mszyce. Po przemyśleniu chyba właśnie z tego powodu nie udało nam się doczekać wyprodukowania przez roślinkę papryki. W tym roku na pewno będę się starać walczyć skuteczniej z wszelkim robactwem, mam nadzieję, że metodami organicznymi, aczkolwiek być może trzeba będzie uciec się do silniejszych metod chemicznych. Miejmy nadzieję, że do tego nie dojdzie.

Podsumowanie

W tym sezonie zdecydowanie będziemy się starać korzystać z nauczek wynikających z błędów, które popełnialiśmy. Już przy wysiewie będziemy mądrzejsi i skorzystamy z sadzarki (to chyba jest poprawne określenie), by później przy przesadzaniu nie robić szkód dla systemu korzeniowego młodych roślinek. Ochrona przed owadami to również będzie wyzwanie, ale może duża ilość lawendy (która ma działanie odstraszające) wystarczy? Czas pokaże, na pewno, prędzej czy później znajdzie się też coś na ten temat tutaj na blogu.

Installing Devuan Jessie on Thinkpad x220

2018-04-11T11:50:00+02:00

First of all there are plenty of resources that can be found scattered around many corners of the Internet, so I won't repeat the stuff I found here. This post is to make my life easier (should I ever wish to reinstall my machine, let's cross fingers it will not happen due to hardware failure. Remember about backups!) so I decided to leave here some of the articles and what not I found during the setup of my machine after installing Devuan Jessie. (Yay for init freedom!).

Installation

The images can be easily found on the project website. I have played around with a live CD to check how the system feels as it was my first installation of this distro - but I would recommend getting the good ol' netinstall ISO if you are familiar with the Debian family of operating systems.

Note: there is a fun ISO where you can play with the system (add packages and what not) and then install the system with your changes on the hard drive later OR make your own ISO to install on some other machines for example. I think this is pretty cool.

For x220 you need to get the EFI ISO so I did just that. I used the plain old Debian-like installer (I didn't use the graphical one, but it is also available). The process is very similar to standard Debian installation.

There isn't much to it - Devuan is really nice system that isn't much more complicated then its predecessor (at least for me there is evolutionary hierarchy between them).

Customization and fixing some hardware issues

The only major problem so far for me was:

getting the battery configuration up and running
fixing a problem with the wireless card that I got with the machine

For completeness I'll put the other problems in this paragraph. For me the only problems (easily fixed I suppose) are connected to the suspend / hibernation process:

When I close the lid nothing happens (suspend should take place)
When I use the ThinkPad special key for suspend nothing happens

As I don't leave my laptop running when I don't use it I don't think I'll try to fix those soon.

Battery

In the past I have destroyed one battery (alright, maybe more than one!) by not paying attention to my laptop's configuration. Happily, for Thinkpads there is a lot of options to optimise battery life.

In this particular case I suggest following the instructions on ArchWiki. To give you an idea about what we need to install - there's a bunch of nice packages that allow the kernel access to awesome hardware features Thinkpads offer (by which I mean controlling the thresholds when to start and when to stop charging the battery and other cool stuff that makes sure we can make the most of the energy stored in the cells):

# apt-get install acpi-call-dkms tp-smapi-dkms tlp

Then we need to configure those accordingly. Here are some useful links on how to do that:

http://ix.io/iwM TLP config for battery life
https://wiki.archlinux.org/index.php?title=Power_management
http://linrunner.de/en/tlp/docs/tlp-linux-advanced-power-management.html

Using powertop to troubleshoot problems with the software that might use too much battery is always a good idea. It can also measure current power consumption in Watts, so it is a nice idea to check it before and after tweaking.

Wireless card

For some reason the card that I have:

03:00.0 Network controller: Intel Corporation Centrino Advanced-N 6205 [Taylor Peak] (rev 34)

didn't want to connect to any WiFi and even if it did it would soon drop the connection never to reconnect again. Here is the clue for what's wrong taken from the output of dmesg:

[ 1022.122547] iwlwifi 0000:03:00.0: Error sending REPLY_SCAN_ABORT_CMD: time out after 2000ms.
[ 1022.122560] iwlwifi 0000:03:00.0: Current CMD queue read_ptr 28 write_ptr 29
[ 1022.122627] iwlwifi 0000:03:00.0: Loaded firmware version: 18.168.6.1
[ 1022.122743] iwlwifi 0000:03:00.0: Microcode SW error detected.  Restarting 0x2000000.

I was trying to find some neat solution for this problem. And I have stumbled upon some pretty old thread on a forum somewhere (I have lost the link) talking about the problem being fixed in later version of the kernel. Since the default kernel in Devuan Jessie is 3.16 I needed to upgrade the kernel somehow. Luckily, this isn't very hard (and doesn't seem to break things, at least for me) because we can install a kernel from backports.

Upgrading kernel from backports

I have found a great article for how to install a newer kernel from backports in Debian. I recommend checking it out. As for Devuan there isn't much difference in Jessie. One thing (due to the nature of the problem with the network card) we have to change the sources.list to include the non-free repo (unfortunately) as well in order to update the firmware-iwlwifi package that was the most probable culprit:

# echo "deb http://auto.mirror.devuan.org/merged jessie-backports main contrib non-free" >> /etc/apt/sources.list.d/backports.list
# echo "deb-src http://auto.mirror.devuan.org/merged jessie-backports main contrib non-free" >> /etc/apt/sources.list.d/backports.list

Later as the article suggests we need to perform

# apt-get update

in order to get the newer packages in the local cache and later upgrade the packages to their backports counterparts by issuing:

# apt-get -t jessie-backports upgrade

For me this did the trick and updated both the kernel and the firmware of the card, fixing the issue with this equipment.

And this brings us the end of this article. Not everything has been covered here but I hope this helps someone apart from me ;)

Sources

Using Vim's built-in spellchecker

2018-03-27T20:48:00+02:00

Recently, I have took some time to evaluate my workflow when using Vim and I started to wonder if I really need to use the aspell command for checking the spelling of the article?

The answer is - of course not!

Vim - being the awesome editor it is - has a built-in spellchecker. I have just never reflected on the idea of using the editor itself for the task. I think that my error can be more widespread, so here is the quick guide for enabling the spellchecker.

First of all, I recommend looking at the documentation:

:help spell

(First thing to note is that this is strictly a Vim feature - sorry, Vi users). But if you are lazy (or don't want to look at the docs) here is the basic modus operandi.

What to do

Enable spell

    :setlocal spell

Set the language that the text is written in

    :setlocal spellang=en

And that's it - now using the command ]s and [s you can jump between the words with bad spelling. If you wish to get advice on the spelling - having cursor on the word press z= to get a list of possible spellings.

This isn't perfect, we can do better, of course. We can setup Vim to visually show us where the badly spelled words are - like this:

:highlight SpellBad cterm=underline ctermfg=red

And now the wrong words will be colored red and underlined. (Side note: when using GVim you can set the cterm to undercurl to achieve an effect similar to most word processors).

I hope this was somewhat interesting and useful to read. There are more the this 'subsystem' in Vim - I strongly recommend digging through the documentation.

Jak zrobić jogurt w domu?

2018-03-21T21:20:00+01:00

Coś mnie tknęło i po zobaczeniu filmu Clive'a na temat urządzenia do wytwarzania jogurtu postanowiłem zrobić to samo w domu, ponieważ proces wydaje się być banalnie prosty!

Składniki

mleko 3.2% UHT (najtłustsze najlepsze) 1 litr
jogurt zawierający żywe kultury bakterii

Przygotowanie

Potrzebne nam będą pojemniki fermentacyjne. Ja skorzystałem z 4 słoików, w których idealnie zmieścił się litr mleka. Odkażamy pokrywki wrzątkiem, pojemniki się odkażą przy okazji ogrzewania mleka. Do podgrzania mleka można wykorzystać dwa sposoby:

W garnku, który znajduje się w drugim garnku z wodą (double boiler)
W mikrofalówce

Ja skorzystałem z drugiej opcji i zagrzałem mleko bezpośrednio w słoju do fermentacji. Dzięki temu odkaziłem również pojemnik.

Po zagrzaniu mleka jogurt z bakteriami należy wyciągnąć z lodówki, żeby znajdujące się tam mikroby „się obudziły” poprzez podniesienie temperatury z lodówkowej do pokojowej.

Mleko w tym czasie ma się ostudzić przynajmniej do temperatury 40-46 stopni Celsjusza. Wtedy można dodać do każdego słoika 2 łyżeczki kupionego jogurtu. Następnie należy inkubować mleko w temperaturze zbliżonej do temperatury ciała (36-38 stopni). Ja przeniosłem słoiki w pobliże kaloryfera lekko odkręconego, ale można też skorzystać z innych metod. Istnieją na przykład specjalne inkubatory (takie jak w linkowanym filmie). Można również skorzystać z torby termicznej/lodówki turystycznej, do której wrzucimy jeszcze jakieś źródło ciepła (słoik z wodą o temperaturze 80-90 stopni).

Fermentujemy nasz produkt do osiągnięcia przez niego jogurtowej konsystencji lub pożądanych walorów smakowych (Clive w filmie mówi o czasie 8 godzin).

Mój jogurt był gotowy w nieco późniejszym czasie - na noc wyłączyłem kaloryfer (o czym nie wiedziałem, bo najwyraźniej 2 oznacza przestań grzać). Potem ustawiłem niskie grzanie i poszedłem do pracy. Jak wróciłem miałem już gotowy jogurt, który wystarczy włożyć do lodówki lub od razu zjeść :)

Adding comments to Pelican

2018-03-19T20:20:00+01:00

I have said it before - I love using Pelican for writing my blog! Yet there is this one missing piece in writing a statically generated blog - the commenting system.

I mean yes - there are solutions to this problem. Still, I feel that none of them are fully satisfying.

In case of Pelican, there are ready-to-go plugins that make the experience of adding the possibility to comment a breeze. And there is one particular solution that looks very promising to me. Namely, the Pelican Comment System, which uses good old e-mail to 'post' the comment. That needs later processing, which of course, can be automated. But adding a form that is similar looking to the standard one found in any CMS with all of the fields already in place needs to use JavaScript. And I would like to avoid using this piece of technology here.

I have been using that plugin for my blog in the past but not any more due to the loss of previous configuration (remember to always make recoverable backups! Learn from my mistakes!) but now I don't feel like setting it up again.

Yet, I think I come up with decent idea to encourage discussion via mail without the hassle needed for setting up the plugin. And here it is - for all of you, Pelican users!

It is one file that you could include in your article.html template:

<hr>
<div id="comments-section">
    <a class="comments-button" href="mailto:jon.doe@example.com">Send me feedback via e-mail!</a>
</div>

On click visitors' browser should try to start their e-mail client. One neat thing is that you can prefill subject as well as body for them with Pelican variables like this:

<hr>
<div id="comments-section">
    <a class="comments-button" href="mailto:jon.doe@example.com?subject=Blog%20comment:{{ article.name }}&body=Hi%20Jon!">Send me feedback via e-mail</a>
</div>

For each article this part will then be generated with appropriate article name. I think this might be quite useful for some people, so use this 'hack' freely. Happy writing with Pelican!

Monit plugin for checking APT updates on Debian

2018-03-19T18:50:00+01:00

It has been at least 2 years since I have been using Monit for active monitoring my VPS and I must say I think this is a really good solution for anybody that wants

something that Just Works™
something that doesn't use that much resources
generally does one thing and does it well

For me Monit fits perfectly well in that criteria. And it has the ability to adapt to ones needs. I mean just look at the documentation examples!

My 'plugin'

So as I was reading the docs I found out that there possibly is no script for checking if the system is up-to-date. Having security in mind I have checked what the script from Nagios does to accomplish this task. Turns out that's just good ol' Perl script parsing the output of apt-get calls.

Then I thought - I can do that myself and maybe even add some features I need. Thus, my 'plugin' (script) for parsing apt-get emerged. It can be found on my GitHub as monit-check-debian-updates. Now that I think of it - the script should be named YAAPS or something - which stands of course for - Yet Another APT Parsing Script.

Currently you only can add a configuration that looks like this (or similar)

  check program apt path /opt/check-debian-updates.pl
    if status > 0 then alert

But in the future there should be more to it. Or not. Depends on my enthusiasm to add the missing features. I am posting in hope that someone finds this script kinda useful.

Domowe medaliony warzywne jak z Ikei

2018-02-17T19:20:00+01:00

Dzisiaj pokusiliśmy się na zrobienie własnoręcznie medalionów warzywnych. Okazuje się, że można bardzo szybko sobie odtworzyć przepis z Ikei na grönsakskaka. Znalazłem przepis w sieci, na którym się wzorowałem, ale jak to zwykle bywa został on dostosowany do naszych upodobań ;)

Składniki

4 ziemniaki (średnie)
1 brokuł (średni)
1 cebula
2 jajka
2 łyżki śmietany (gęstej)
ok. 150g sera (np Gouda)
3 pieczarki
4-5 łyżki kukurydzy

Sposób przygotowania

Najsamprzód należy - ziemniaki pokroić w kostkę (drobniejsza raczej lepsza) i do osolonego wrzątku, gotujemy 10 min, brokuł też pokroić na mniejsze kawałki i gotować przez 4-5 minut.

W międzyczasie - serek zetrzeć na większych oczkach, cebulę pokroić w kostkę. Pieczarki pokroić na drobne kawałki i przesmażyć. Piekarnik nastawić na 180 stopni, żeby zdążył się zagrzać.

Następnie do miski wrzucamy wszystkie składniki - dodajemy do tego śmietanę i wbijamy jajka. Teraz należy wszystko dokładnie wymieszać, a następnie przerzucić na tackę do muffinek (względnie domyślam się, że można by też zrobić „kopczyki” na blasze i powinno to dać radę). Tackę dobrze jest zawczasu wysmarować masłem.

Pieczemy je około 25 minut, w każdym razie dopóki się nam dobrze nie zarumienią od góry.

Protip - żeby je wyciągnąć z tacki dobrze jest odkleić nożem od ścianek a następnie wyciągnąć medalion łyżką.

Numerologia w PKP

2018-02-16T16:20:00+01:00

Zawsze miałem pociąg do kolei. Jakoś chyba tak ujawniają się tradycje rodzinne poprzez mój dość romatyczny stosunek do podróży właśnie tym środkiem transportu. Zawsze lubiłem przyglądać się jak za oknem uciekaja świat i muszę przyznać, że bardzo przyjemnie czytało mi się kolejowe opowiadania grozy z międzywojnia.

Nie zmienia to oczywiście faktu, że nie jestem ślepy na wszelkie absurdy oraz niedociągnięcia obecnego stanu rzeczy jaki jest na kolei, ale nie będę na ten temat schodził, bo nie ma sensu dodawać do postu tagu rant ;)

Niemniej zaintrygowało mnie mocno dlaczego (i czy czasem nie jest to znany wszystkim informatykom „błąd o jeden”) kiedy kupuję bilet przez system elektroniczny PKP dostaję inny numer pociągu niż numeracja z jaką mogę się spotkać na dworcu, co kluczowe, zawsze różniąca się o jedną jednostkę.

Spójrzmy na przykład z biletu oraz korespondujący plakat z dworca (bilet odpowiada starszej wersji rozkładu, stąd rozbieżność w godzinach)

Być może zaskoczeniem dla niektórych może być fakt, że można sobie sprawdzić z jakiego peronu odjeżdża dany pociąg bez (czasem długiej) wycieczki na dworzec. Dla mnie znalezienie tego na stronach PKP było objawieniem, więc link do wyszukiwarki plakatów z rozkładami, gdzie można znaleźć peron, z którego odjeżdża pociąg pozostawiam w tym paragrafie.

Niemniej po spędzeniu podróży z Krakowa do Rzeszowa na bezowocnym poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie - co tu się dzieje? Zostawiam ten post bez odpowiedzi. Może ktoś mnie oświeci?

Bonus - numeracja miejsc w przedziale

Przy okazji szperając na temat numeracji pociągów znalazłem taki ciekawy post z G+ opublikowany w 2012 roku (który dla potomności wklejam tutaj w niezmienionej formie):

Jak siedzieć koło siebie, czyli numeracja miejsc w wagonach bezprzedziałowych Intercity

Miejsca w wagonach Intercity są numerowane od 1 do 6 w wagonach z przedziałami i od 1 do 8 w wagonach bezprzedziałowych. Dlatego nie istnieją miejsca z końcówkami 9 i 0.

Jeśli chcesz dwa bilety koło siebie - nie jest to prosta sprawa. Panie w kasie na ogół nie mają pojęcia jakie miejsca sprzedać i regularnie widzę zdziwionych pasażerów, którzy chcieli obok a siedzą po przeciwnych stronach korytarza.

Przyda się ściąga:

Miejsca kończące się na 1 i 3, oraz, 5 i 7, oraz 6 i 4 oraz 8 i 2 - siedzą parami obok siebie. 1 i 3 oraz 5 i 7 to jeden rząd.

Jeśli chcesz siedzieć od okna to numery 5 i 6 oraz 1 i 2 są dla Ciebie.

Dlaczego nie polecam siadania od okna? - śmietnik ogranicza miejsce na nogi - czasem zamiast okna jest ściana a nie okno, zresztą wtedy jest super, bo... - pod oknami jest klimatyzacja, która wieje na twarz - przeziębienie murowane, - w zimie dodatkowo ogrzewanie przygrzewa łokcie - często wieszak wypada nad głową, jeśli ktoś wiesza płaszcze lub kurtki - to siedzącemu przy oknie bimbają całą drogę.

Cały problem ze zrozumieniem położenia miejsc względem siebie w wagonie bezprzedziałowym ma zapewne podłoże historyczne. Przeprowadziłem mały research. Wychodząc od wagonów z przedziałami układ wygląda tak:

[okno] 16 14 12 [drzwi]

[okno] 15 13 11 [drzwi]

Istnieją też wagony przedziałowe, ośmioosobowe. Zapewne powstały później (co by potwierdzała ta analiza). Ich układ wygląda tak:

[okno] 16 14 18 12 [drzwi]

[okno] 15 17 13 11 [drzwi]

No i tutaj mamy rozwiązanie zagadki dziwacznej numeracji w obecnych wagonach bezprzedziałowych. Jakiś pokręcony umysł, wstawił dodatkowe dwa miejsca, totalnie bez logiki. Szczególnie chodzi o miejsce 18. Możliwe, że nie chcieli zamieniać numerów od okna i drzwii, stąd potrzeba wstawienia ich w środek (co już jest małym absurdem). Ale czemu 18 trafiło po skosie a nie naprzeciwko? Stąd już prosta droga do obecnej numeracji w bezprzedziałówkach. Wystarczy

korytarz wstawić w środek i mamy kolejny absurd polskich kolei.

36 34 38 32

35 37 33 31

26 24 28 22

25 27 23 21

16 14 18 12

15 17 13 11

Protokół iteracyjny w Pythonie

2018-01-27T10:20:00+01:00

Python jest językiem, do którego mam bardzo ambiwalentny stosunek. Z jednej strony bardzo mi się podoba to, w jaki sposób się w nim pisze, z drugiej widzę w nim pewne założenia które zupełnie mi nie odpowiadają (powiedzmy, że nie jestem największym fanem programowania obiektowego). Nie można mu jednak zarzucić tego, że jest brzydki lub mało czytelny (co często ma miejsce w przypadku Perla, w którym również zdarza mi się programować).

Jedna z rzeczy, która w Pythonie mi się bardzo podoba to możliwość zdefiniowania, w jaki sposób będziemy iterować po klasie, którą sami tworzymy.

Weźmy na przykład strukturę, która nie jest liniowa, w tym przypadku niech to będzie graf:

# Przyjmijmy, że mamy graf który w przybliżeniu wygląda tak
# 
#     A          E
#    / \        /
#   /   \      /
#  B-----C----D-----F
#
# Tłumacząc to na kod można by otrzymać taki zapis  

g = Graph()
g.add(vertex='A', neighbours=['B', 'C'])
g.add(vertex='B', neighbours=['A', 'C'])
g.add(vertex='C', neighbours=['A', 'B', 'D'])
g.add(vertex='D', neighbours=['C', 'E', F'])
g.add(vertex='E', neighbours=['D'])
g.add(vertex='F', neighbours=['D'])

Są różne sposoby przechodzenia przez wszystkie wierzchołki grafu, na przykład przeszukiwanie wszerz (Breadth-First Search) czy przeszukiwanie w głąb (Depth-First Search) oba podejścia mają swoje zady i walety, są również podstawą dla innych bardziej złożonych algorytmów (np. przy rozwiązywaniu problemu maksymalnego przepływu) dlatego wspaniale by było napisać po prostu coś takiego:

for i,v in enumerate(g.bfs(start='A')):
    print i, v

# skutkuje wypisaniem
# 0 A
# 1 B
# 2 C
# 3 D
# 4 E
# 5 F

a następnie skupić się na implementacji szczegółów innych rozwiązań

I Python nam na to pozwala!

Trzeba jedynie zdefiniować iterator, który będzie przechodzić przez wierzchołki grafu w odpowiedni sposób.

Pisanie iteratora

Po pierwsze, trzeba by zdefiniować klasę reprezentującą graf. Załóżmy, że mamy już to zrobione (możemy mieć macierz albo listy przyległości). W takim wypadku będziemy mieć zdefiniowaną (jak w przykładzie powyżej) następującą metodę zwracającą iterator, który będzie przechodzić przez graf zaczynając od konkretnego wierzchołka (start):

def bfs(self, start=None):
    # utwórz i zwróć obiekt iteratora 
    return _bfs_iterator(self, start_v=start)

Iterator musi przechowywać obecny stan iteracji (pozwala na odwołanie się do bierzącego elementu) oraz posiadać wiedzę o tym, w jaki sposób przejść do następnego elementu z kolekcji. Można powiedzieć, że jest to uogólnione pojęcie wskaźnika.

Spróbujmy to napisać zgodnie z wymaganiami Pythona, które wyglądają następujaco:

The iterator objects themselves are required to support the following two methods, which together form the iterator protocol:

iterator.__iter__()

Return the iterator object itself. This is required to allow both containers and iterators to be used with the for and in statements. This method corresponds to the tp_iter slot of the type structure for Python objects in the Python/C API.

iterator.next()

Return the next item from the container. If there are no further items, raise the StopIteration exception. This method corresponds to the tp_iternext slot of the type structure for Python objects in the Python/C API.

Zdefiniujmy klasę następująco:

class _bfs_iterator():
    def __init__(self, g, start_v):
        self.graph = g
        self.visited = {} # musimy zapisać gdzieś 
                          # odwiedzone wierzchołki
        self.fifo = collections.deque()
        self.fifo.append(start_v) # dodajemy element od
                                  # którego będziemy zaczynać

W celu zapisania, które wierzchołki odwiedziliśmy posłużę się tutaj słownikiem. W ten sposób będziemy mogli skorzystać z szybszego dostępu do elementów słownika, co przyspieszy wykonanie przy korzystaniu z pythonowego in.

Zdefiniujmy, więc pierwszą metodę potrzebną do protokołu iteracyjnego Pythona (uwaga, brak wybuchów).

    def __iter__(self):
        return self

Teraz zaimplementujemy BFS w metodzie next uwzględniając wymogi Pythona:

    def next(self):
        while len(self.fifo):
            vertex = self.fifo.popleft()
            if vertex not in self.visited:
                # Zapamiętujemy wierzchołek, który odwiedzamy
                self.visited[vertex] = True
                # dodajemy jego sąsiadów 
                # jako kolejnych do odwiedzenia
                for n in self.graph.adj_list[vertex]:
                    self.fifo.append(n)
                break
        else:
            raise StopIteration()
        return vertex

Kiedy dodajemy sąsiadów do kolejki odwołujemy się do wewnętrznej listy (dwu wymiarowej) przyległości dla wierzchołka, który teraz odwiedzamy, w tym wypadku nazwałem ją adj_list. Równie dobrze mogłaby to być metoda, która zwraca przylegające wierzchołki, gdyby implementacja grafu polegała na macierzy.

I w tym momencie skończyliśmy naszą pracę! Mamy iterator, dzięki któremu możemy przejść po grafie przy użyciu wbudowanego, pythonowego fora.

Zachęcam do napisania również DFSa w takiej formie jako ćwiczenie ;)

A także do przejrzenia mojej implementacji grafu na GitHubie, gdzie napisałem oba iteratory. Wszelkie uwagi do tekstu, jak i do samej implementacji mile widziane (jak zawsze zachęcam do skorzystania z poczty elektronicznej).

Studencka maca/placki z mąki/biedapizza

2018-01-12T10:20:00+01:00

Okej, znów świeci słońce (chyba, że jest zima - wtedy słońce wstaje dopiero koło południa na jakieś 15 minut i znów ma wszystkich i wszystko w du…żym poważaniu), więc jest rano. Trzeba coś zjeść na szybko, bo do pracy/na uczelnię… itp.

Ale cóż to! Znów nie ma chleba, żeby zjeść kromkę, a w lodówce zostały jakieś inne składniki, które najlepiej pasowałyby na kanapce?

Worry not! Ale tylko jeśli masz mąkę i wodę! Będziemy robić bieda-pizzę!

Składniki na macę

1-2 szklanki mąki (zależy od tego jak bardzo jest się głodnym)
0.5-1 szklanki wody
odrobina oleju roślinnego
opcjonalnie przyprawy (sól, pieprz)

Przygotowanie

Wysyp mąkę na stolnicę (względnie płaską {czystą!} powierzchnię) tak aby powstał ładny kopczyk, w którym można zrobić kraterek na wodę. Następnie umiejętnie, żeby się nie upaćkać mąką ani wodą, postaraj się połączyć oba te składniki. Protip: wodę dodawaj powoli i po troszeczce (zwróć uwagę jak bardzo zdrobniłem to słowo!). Ciasto należy wyrobić -- to jest rozgniatać na płasko a następnie zawijać do kulki i tak w koło Macieju… Aż zacznie przypominać ciasto na pizze - czyli jednolitą masę bez grudek (w zasadzie jak plastelina).

Kiedy ciasto zacznie się lepić do ręki i wszelkie grudki się już połączą w jedną kulkę warto się zastanowić czy nie dodać jeszcze wody. Chcemy osiągnąć konsystencję miękkiej plasteliny (bo z taką da się coś zrobić jeśli pamiętasz z przedszkola). A gdy jest za mało wody ciasto nie daje się za bardzo ugnieść na płasko. Dodawanie wody spowoduje, że bedzie się lepić dość mocno (i ślizgać), ale cierpliwie ugniatając otrzymamy nagrodę w postaci masy, którą da się formować.

Teraz należy kulkę, którą mamy w dłoni podzielić na dwie mniejsze i rozwałkować na cieniutki placek. W między czasie powinniśmy już rozgrzać olej na patelni, tak, że kiedy wrzucimy na nią placek powinno nam troszkę zaskwierczeć.

Placki smażymy do momentu aż zrobią się rumiane po obu stronach. I gotowe!

Teraz czas na dodanie sosów, serów, szynków, warzywków i innych przysmaków coby sobie tym prostym daniem jak najlepiej dogodzić.

Kurczak pieczony w sosie miodowo-piwnym z warzywami

2017-01-15T10:20:00+01:00

Składniki

2 nogi z kurczaka
2 marchewki (duże)
2 ziemniaki (większe)
pół puszki zielonego groszku
1 piwo
4 łyżki miodu
przyprawa do kurczaka (ziołowa będzie niezła)
przyprawa do ziemniaków
papryka (najlepiej wędzona)
4 łyżki oleju (sezamowy jest niezły)
sól
pieprz

Sposób przygotowania

Najlepiej zacząć od przygotowania kurczaka, ale żeby do tego przejść należy sporządzić roztwór, w którym będziemy go moczyć.

Do miski wlewamy nasz olej, następnie dodajemy około 100ml piwa i dorzucamy tam miód, następnie około 2-3 łyżeczki przyprawy do kurczaka (jeśli jest ziołowa, dodajemy tyle samo papryki), następnie sól i pieprz do smaku. Wszystko trzeba porządnie wymieszać do momentu kiedy rozrobią się grudki miodu.

Umyte nogi wrzucamy i porządnie nacieramy naszym specyfikiem. Najlepiej zostawić teraz mięso w lodówce żeby się troszkę przegryzło (wystarczy jakieś 20min, ale 3 godziny i więcej prawdopodobnie polepszyłyby smak).

Teraz czas na warzywa - obieramy ze skórki i kroimy w dość grube plastry (około 8-10mm). Rozkładamy na blasze do pieczenia i posypujemy przyprawą do ziemniaków.

Wyciągamy kurczaka i kładziemy go na warzywach. "Sos", który nam został należy równomiernie rozprowadzić po wszystkich warzywach i mięsie.

Mięso piec w 180 stopniach przez około 60 min pamiętając o podlewaniu pozostałym piwem (połowę można wypić, bo nie potrzeba go aż tak wiele) oraz sosem, który wytworzy się podczas pieczenia co około 10-15 min.

Smacznego!

newsbeuter - RSS for YouTube and more

2016-10-14T00:00:00+02:00

Turns out I have been using newsbeuter as my go-to RSS reader for a year now. I used Liferea in the past and frankly I was satisfied with the experience but… (there are always some buts!) I realized what a memory hog that program was. With that mindset I switched to newsbeuter and I don't plan on going back! It fits my workflow quite nicely and moreover it tends to do one job and does it well! You can pipe articles to other commands (very UNIX approach) and it proves to be useful.

Podcasts, web comics and video streams in RSS

RSS nowadays is more about media than textual content (which is sort of sad) but it still is useful for syndication. And newsbeuter is great for managing large number of feeds. Despite being based in terminal you can still experience videos or listen to podcasts using the magic of the pipe command and your favourite player. Let's take a closer look at how it works using YouTube channel feeds as an example.

Getting RSS feed for YouTube channel

You can use this address:

    https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?user=USERNAME

you just need to change the USERNAME to the part of URL of desired channel. So if the channel URL is:

    https://www.youtube.com/user/everyframeapainting

you use the last part for feed address - like this:

    https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?user=everyframeapainting

Unfortunately, I couldn't manage to get it working with channels that do not have username. (If you know how to do that please tell me how! ;) )

Now we can use the pipe command in newsbeuter - |. Since mpv (the video player that I like) needs video address as its argument for playing online media I made simple one line wrapper for extracting YouTube video links (it should be more general for playing from different feeds but I just wanted to make simple proof-of-concept). You can use, distribute and modify it freely as Beerware ;)

    #!/bin/bash
    #
    # <jakub.olczyk@openmailbox.org> wrote this stuff. 
    # As long as you retain this notice you can do whatever the fuck you want to
    # with this stuff. And if we meet some day, and you think this stuff is worth
    # it, you can buy me a beer in return. Jakub Olczyk
    #
    grep 'http' | awk '{print $2;}' | xargs mpv

I hope this points into the right direction for making your own scripts to work with newsbeuter. Not needing web browser (read memory hog) to get the content I like is liberating for me. As well as watching video without Flash plugins and tracking JavaScript.

Here for historic purposes is the only comment on this post

cmd

Posted on Sun 12 February 2017

I think you already told me that you figured it out by yourself, but the blogpost hasn't been updated yet, so I'm gonna put it here.

When the channel has no user it must have channel id (I think it's also the case with usernamed channels, so this method would be more universal). When you find out channel id, simply put it in link below:

    https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?channel_id=CHANNELID

Also I had it figured while looking for rss for quite neat channel, so here it is as example (and if anyone would like to check it out):

    https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?channel_id=UCBe0hmL6KkKU9tgQsobXB2g

i3 jest świetne!

2016-07-06T10:20:00+02:00

W trakcie sesji zacząłem robić to co każdy student - unikać nauki jak tylko się da, więc postanowiłem w końcu przerzucić się na tiling window managera - i3wm. Myślałem, że konfiguracja zajmie mi nie wiadomo ile czasu… ale byłem w błędzie!

Konfiguracja, którą dostajemy out-of-box jest świetna, dodatkowo samo czytanie jej również nie jest uciążliwe. Być może niektóre domyślne ustawienia czy bindingi nie są najtrafniejsze, ale mimo wszystko jest to bardzo przyjazne środowisko dla kogoś, kto i tak większość czasu spędza w terminalu.

Dodatkowo mogę polecić to środowisko dla każdego, kto chce spróbować czegoś innego niż standardowy Gnome czy KDE. Na laptopie nie jestem w stanie wyobrazić sobie już niczego innego, bo nie trzeba ściągać rąk z klawiatury i sięgać po mysz zbyt często (jak dla mnie na plus, ale de gustibus… Z jakiegoś dziwnego powodu ludzie korzystają z MacOSX).

A teraz troszkę szczegółów, które wymagały usprawnienia. (Plik konfiguracyjny najprawdobodobniej można znaleźć w ~/.config/i3/config).

Zmiana `alt` na `super`

Pierwsza rzecz, która rzuca się w oczy. Alt jest jak dla mnie dziwnym wyborem, ponieważ sporo aplikacji z niego korzysta, więc przemapowanie go na tzw. super było dla mnie oczywiste (dla niewtajemniczonych będzie to windows key).

Zgodnie z dokumentacją należy zamienić wszystkie wystąpienia Mod1 na Mod4, aby osiągnąć takie zachowanie. W Vimie wystarczy wydać takie zaklęcie:

    :%s/Mod1/Mod4/g

Dla pewności można jeszcze dorzucić na koniec c, żeby interaktywnie sprawdzić każde dopasowanie, ale ja nie miałem żadnych problemów.

Korzystanie z powiadomień aktywności w obszarach roboczych

Niesamowicie pomocny okazał się być artykuł dotyczący skonfigurowania irssi w takie sposób, aby w przypadku wysłania wiadomości workspace, w którym znajduje się otwarte okno z programem, pojawiało się podświetlenie na czerwono, które ma zwrócić uwagę na ten workspace.

Nie będę się tutaj niepotrzebnie rozpisywać po prostu zachęcam do skonfigurowania sobie w ten sposób urxvt oraz irssi - zdecydowanie ułatwia korzystanie z IRC :).

W każdym razie takie ustawienie pozwala na skonfigurowanie swojej powłoki w taki sposób, aby długo wykonujące się polecenia również powiadamiały o swoim zakończeniu.

W przypadku Basha można napisać na przykład taką prostą funkcję:

    function urgency_hint_i3 () {
        echo -e '\a'
    }

Aby wszystko działało jak należy wystarczy dodać wywołanie tej funkcji do zmiennej PS1 określającej co ma sie wyświetlić jako zachętka powłoki.

U mnie wygląda ona następująco:

    export PS1="\u@\h:[\w]: \$?\$(urgency_hint_i3)\n\$ "

Co daje taki efekt:

    jakub@jotunheimr:[~]: 0
    $

I w przypadku gdy nie znajduję się w danym workspace'ie dostaję taką wskazówkę:

Jak dla mnie jest to booster jak chodzi o produktywność ;) Może komuś się to przyda.

LibreCMC - client mode na TP-Link TL-WR841N

2016-07-05T10:20:00+02:00

Ostatnio udało mi się kupić dość tanio (za 20PLN to nic się nie kupi, a za flaszkę wódki można router! :) ) bardzo fajny model TP-Linka, a dokładnie TL-WR841N. Oczywiście, zainteresowałem się nim z powodu jego możliwości - jest na liście wspieranych urządzeń OpenWRT oraz… libreCMC!

LibreCMC to projekt, który dąży do stworzenia dystrybucji, która pozbawiona jest binarnych blobów (więc mamy router, który w pełni korzysta z wolnego oprogramowania). A ponadto pozwala na dostęp do niesamowitych możliwości, których nie daje nam producent urządzenia.

Konfiguracja Client Mode Wireless

Będę korzystać z NAT - a konkretnie z ustawień domyślnych w /etc/config/firewall (dokładnie masquerading). Wynika to z tego, że nie mam dostępu do routera, z którym się łączę. Istnieje możliwość wyznaczenia tras między sieciami, ale wtedy trzeba skonfigurować oba routery.

W zasadzie różnica jest taka, że hosty za moją siecią nie będą widoczne dla innych podłączonych do sieci, z którą ma się łączyć moja sieć. Poniżej topografia, którą chcę osiągnąć:

                                     (ESSID: HUE)
    (Moja sieć)      (przez WiFi)       (LAN)         (Ethernet)    (WAN)
    172.16.0.0/24  <--------------> 192.168.1.0/24 <--------------> ISP

Zakładając świeżą instalację libreCMC (w moim przypadku wersja 1.3.2 Elegant Eleanor) będziemy musieli edytować następujące pliki:

/etc/config/network
/etc/config/wireless

Przygotowanie do konfiguracji

Zanim cokolwiek zaczniemy potrzeba nam się połączyć z routerem. W webgui trzeba ustawić połączenie przez ssh oraz nowy adres dla podsieci. Druga część jest bardzo istotna, ponieważ nie chcemy mieć kolizji z siecią, do której mamy się połączyć.

Po połączeniu się z routerem przez SSH musimy włączyć i ustawić radio w station mode (aby móc zobaczyć sieci znajdujące się w pobliżu). Wystarczy wywołać następujące polecenia z konta roota:

    uci del wireless.@wifi-device[0].disabled
    uci del wireless.@wifi-iface[0].network
    uci set wireless.@wifi-iface[0].mode=sta
    uci commit wireless
    wifi

Co się dzieję po kolei:

z konfiguracji wireless usuwamy opcję disable 1
ustawiamy opcję mode na station
zapisujemy zmiany
włączamy radio za pomocą wifi

Informacje o dostępnych sieciach

Potrzebujemy znaleźć ustawienia naszej sieci dla przykładu niech to będzie HUE.

Jeśli możemy wydajemy polecenie iwlist scan powinno wyrzucić coś co wygląda jak :

    root@libreCMC:~# iwlist scan
    wlan0       Scan completed :
              Cell 01 - Address: 00:1D:19:0E:03:8F
                        ESSID:"HUE"
                        Mode:Managed
                        Channel:9
                        Quality:3/5  Signal level:-69 dBm  Noise level:-92 dBm
                        IE: IEEE 802.11i/WPA2 Version 1
                            Group Cipher : TKIP
                            Pairwise Ciphers (2) : TKIP CCMP
                            Authentication Suites (1) : PSK
                           Preauthentication Supported
                        IE: WPA Version 1
                            Group Cipher : TKIP
                            Pairwise Ciphers (2) : TKIP CCMP
                            Authentication Suites (1) : PSK
                        Encryption key:on
                        Bit Rates:1 Mb/s; 2 Mb/s; 5.5 Mb/s; 6 Mb/s; 9 Mb/s
                                  11 Mb/s; 12 Mb/s; 18 Mb/s; 24 Mb/s; 36 Mb/s
                                  48 Mb/s; 54 Mb/s

Ja musiałem skorzystać z iw, żeby nie przedzierać się przez wszystkie możliwe sieci polecam sobie przefiltrować output:

    iw wlan0 scan | grep -A 50 -B 8 HUE

Wyrzuca to coś co wygląda następująco:

    BSS fc:94:e3:11:9c:5c(on wlan0) -- associated
        TSF: 8390318242 usec (0d, 02:19:50)
        freq: 2462
        beacon interval: 100 TUs
        capability: ESS Privacy SpectrumMgmt ShortSlotTime (0x0511)
        signal: -62.00 dBm
        last seen: 0 ms ago
        Information elements from Probe Response frame:
        SSID: HUE
        Supported rates: 1.0* 2.0* 5.5* 11.0* 18.0 24.0 36.0 54.0 
        DS Parameter set: channel 11
        Country: EU Environment: Indoor/Outdoor
            Channels [1 - 13] @ 20 dBm
        Power constraint: 0 dB
        TPC report: TX power: 17 dBm
        ERP: Barker_Preamble_Mode
        ERP D4.0: Barker_Preamble_Mode
        RSN:     * Version: 1
             * Group cipher: TKIP
             * Pairwise ciphers: CCMP TKIP
             * Authentication suites: PSK
             * Capabilities: 16-PTKSA-RC 1-GTKSA-RC (0x000c)
        Extended supported rates: 6.0 9.0 12.0 48.0 
        HT capabilities:
            Capabilities: 0x18bc
                HT20
                SM Power Save disabled
                RX Greenfield
                RX HT20 SGI
                TX STBC
                No RX STBC
                Max AMSDU length: 7935 bytes
                DSSS/CCK HT40
            Maximum RX AMPDU length 65535 bytes (exponent: 0x003)
            Minimum RX AMPDU time spacing: 4 usec (0x05)
            HT RX MCS rate indexes supported: 0-15
            HT TX MCS rate indexes are undefined
        HT operation:
             * primary channel: 11

Konfiguracja

Po pierwsze zmiany w /etc/config/network - należy wykomentować/usunąć wszelkie linijki zawierające ifname w sekcji 'wan'.

    config interface 'wan'
        #ifname ...
        option proto    'dhcp'

Po drugie zmiany w /etc/config/wireless - należy znaleźć sekcję wifi-iface i wyedytować w niej opcję network tak żeby wskazywała na interfejs WAN, opcję mode w tryb station oraz zmienić ssid i encryption tak, żeby zgadzały się z siecią, z którą chcemy się połączyć.

    config 'wifi-iface'
            option 'device'     'wlan0'
            option 'network'    'wan'
            option 'mode'       'sta'
            option 'ssid'       'HUE'
            option 'encryption' 'psk2'
            option 'key'        'hasło_do_wifi'

Nie pozostaje nic innego jak tylko zastosować zmiany:

    ifup wan
    wifi

I cieszyć się działającą siecią :)

Źródła

Informatyka Europejczyka - czego uczy nas podręcznik do szkoły średniej?

2015-09-12T10:20:00+02:00

Miałem okazję ostatnio przyjrzeć się jednej książce, z której w liceum lub technikum mieliby się uczyć przyszli "prości użytkownicy komputera" (i nie mam tutaj bynajmniej na myśli niczego złego, każdy z nas czasem jest prostym użytkownikiem -- ja dla przykładu zawsze będę prostym użytkownikiem samochodu, ponieważ nie mam zielonego pojęcia w jaki sposób zbudowany jest silnik). Muszę przyznać, że jestem przerażony tym, co można z takiej pozycji wyczytać. Wiem co prawda, że egzemplarz, który mi wpadł w ręce jest z roku 2012,kiedy to jeszcze nie wiedzieliśmy o skali masowej inwigilacji w Internecie prowadzonej przez organy rządowe wielu państw, jednak już wtedy było wiadomo jak duża jest skala szpiegowania przez prywatne firmy(jako ilustracja może posłużyć ten artykuł z 2007 roku).

Żeby była pełna jasność, podam jeszcze raz informacje bibliograficzne "recenzowanej" książki :

 Autor: Jarosław Skłodowski
 Informatyka Europejczyka. Zakres podstawowy.
 Podręcznik do szkół ponadgimnazjalnych. Rok wydania: 2012
 Wydawca: Helion

Dobór treści

Myślę, że większość podręczników w dzisiejszych czasach najbardziej traci właśnie już na stracie przy samym doborze materiału, który chce przedstawić uczniom. A już nic mnie bardziej nie denerwuje niż to, że serwuje się w książce, która ma być wstępem do dalszych poszukiwań tylko jeden punkt widzenia – a mianowicie zamykanie młodych ludzi w siatce korporacyjnego oprogramowania. Pozwolę sobie zacytować kilka zdań ze wstępu:

Podręcznik ten powstał z myślą o (...) uczniach polskich szkół, mających przyjemność korzystania na lekcjach informatyki z komputerów z oprogramowaniem Windows 7.

To znaczy, że jeśli ktoś nie korzysta z oprogramowania M\$ to niczego nie dowie się z tej książki.

Nie przyzwyczajaj się do konkretnych programów i ich "guziczkologii". Porównuj różne aplikacje tego samego typu i dostępne w nich funkcje.

Nie miałbym się do czego przyczepić, gdyby nie fakt, że książka nie świeci w tym wypadku przykładem i nie porównuje różnych dostępnych opcji.

Płyta dołączona do podręcznika stanowi jego integralną część i zawiera obszerne rozszerzenie treści zawartych w książce (...) na płycie znajdziesz także to, czego nie udało się zmieścić w podręczniku.

Niesamowicie denerwuje mnie to ostatnie stwierdzenie. W podręczniku zawsze można zmieścić wszystko to, co jest ważne. Wystarczy chcieć i na przykład nie dodawać bezsensownych ciekawostek czy też zabierać miejsce na tekst, który się tam znajdować nie powinien ( znów chodzi mi tu o dobór treści) , czy też ilustracje, które nie ilustrują zupełnie nic. Dla przykładu (pomińmy treść merytoryczną, bo pewnie i z nią można by dyskutować)

(...) odrębną gałęzią informatyki jest technologia informacyjna, inaczej teleinformatyka (...) stanowi swego rodzaju połączenie informatyki i telekomunikacji (rysunek 1.3)

Poniżej moje przybliżone odtworzenie rysunku 1.3 za pomocą znaków ASCII.

    +-------------+          +-------------+
    | informatyka |          | komunikacja |
    +-------------+          +-------------+
                \             /
          +--------------------------+
          | technologia informacyjna |
          +--------------------------+

Takie "obrazowe" ilustracje nie są niczym niespotykanym w dzisiejszych podręcznikach, a w książkach z przed 20-30 lat są nie do pomyślenia. W dzisiejszych czasach książki, z których korzysta się w szkołach cierpią na wielki problem związany z przerostem formy nad treścią. Dodatkowo informacje, które faktycznie powinny się tam znaleźć i o których powinniśmy rozmawiać na lekcjach informatyki, bo nie służą jedynie temu, żeby ten przedmiot sprowadzić do kursu obsługi programów biurowych, trafiają do ramki z "Ciekawostkami".

Przykład, który znajdujemy w okolicach paragrafu zatytułowanego "Jakie są konsekwencje łatwego dostępu do informacji":

Administracja USA pracuje nad nowymi regulacjami prawnymi umożliwiającymi służbom rządowym kontrolę użytkowników sieci. Politycy żądają, aby wszystkie serwisy internetowe, które pozwalają na komunikowanie się -- w tym portale takie jak Facebook oraz komunikatory typu Skype -- tak zmodyfikowały swoje oprogramowanie, by służby miały dostęp do danych o ich użytkownikach. Nowe prawo ma też umożliwić szybkie przechwytywanie i rozszyfrowywanie na przykładu zakodowanych e-maili.

W treści paragrafu nie można znaleźć nawet jednego odniesienia do tej "ciekawostki", o której jak wiemy z tego co opublikował Snowden można powiedzieć tyle, że jest przestarzała, bo już w 2012 roku to, o czym jest tam napisane, miało miejsce od dobrych kilku lat. I nie trzeba było do tego "nowego prawa", to które weszło w życie w imię walki z terroryzmem zupełnie wystarczyło do takiej inwigilacji. W ćwiczeniach do rozdziału znajduje się propozycja przeprowadzenia na zajęciach debaty na temat, cytuję, "cenzury Internetu" (rozumiem, że odnosi się to do ciekawostki). Z własnego doświadczenia jako ucznia wiem, że ta forma zajęć się zwyczajnie nie sprawdza. Sztuczne dzielenie ludzi na grupy "za" i "przeciw" jedynie przekłada się na to, że uczniowie mają w nosie podany temat. Gdyby udało się przeprowadzić dyskusję w tej kwestii w klasie, to w moim odczuciu miałoby to dużo większą wartość. Szczególnie, gdy nauczyciel umiałby ją przeprowadzić w taki sposób, żeby dotrzeć do uczniów i dotknąć wszystkich ważnych problemów.

Pierwsze "spotkanie", bo tak tutaj nazywają się rozdziały, miało dotyczyć informacji. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to pojęcie zarezerwowane dla informatyki, ale jednak myślę, że można by je raczej przedstawić z takiej perspektywy na lekcjach, a o innych znaczeniach tylko wspomnieć. Bardzo podobał mi się dobór materiału na studiach na Wstępie do Informatyki, gdzie również omawialiśmy podobne zagadnienia. Czytając tę książkę trudno mi nie pomyśleć, że ten rozdział to tylko zapychacz, gdzie przedstawiono jakieś piramidy zdobywania wiedzy i inne mało istotne i nieścisłe treści niezwiązane z informatyką na tyle by zajmowały aż tyle miejsca w podręczniku. Jest tutaj jakiś ogólny wstęp, ale wiele pojęć, które są trudniejsze, chyba pozostawia się niezdefiniowanymi (np. heurystyka), po to żeby każdy mógł sobie poszukać informacji na ich temat w Internecie, a jest to temat następnego "spotkania".

"Jak sprytnie 'guglać'" -- czyli korporacyjna nowomowa

Cały rozdział traktuje o tym jak wyszukiwać informacje w sieci. Jest to taki kurs umiejętnego korzystania z wyszukiwarki Google. Mnie się wydaje, że to są materiały, które powinny trafić na płytę przy poprzednim rozdziale o informacji. Owszem, wypada o tym wspomnieć, że można dodać pewne ograniczenia do zapytań i np. otrzymać wyniki dotyczące odpowiedniego okresu w historii, ale czy nie jest ważniejsze, żeby wspomnieć o tym, że od dawna różne osoby przy wpisaniu tego samego zapytania do Google otrzymają różne wyniki? I porozmawiać na temat tego jak bardzo jest to niekorzystne w dzisiejszych czasach, bo ludzie o odmiennych poglądach zamykają się we "własnym świecie", w którym wszyscy myślą tak samo. I nie jest tak, że Google jako jedyny wprowadza personalized searches, bo to samo jest z tym co pojawia się w strumieniach aktywności znajomych na portalach społecznościowych, gdzie jest większa szansa na to, by zobaczyć wpis znajomego o podobnych poglądach. Zaczyna brakować miejsca na dyskusję w Internecie, chyba warto porozmawiać o tym na lekcjach informatyki.

Algorytmika po łebkach i informacje na temat dyskutowania

Następny rozdział "Rozwiązywanie problemów" rozpoczyna opis tego czym jest algorytmika, ale w mojej ocenie nie robi tego zbyt przekonująco. Dodatkowo muszę przyznać, że z tego co rozumiem więcej w tym rozdziale szeroko pojętej humanistyki niż nauk ścisłych, do których informatyka się przecież zalicza. Spójrzmy na przykład na ten fragment:

Pierwsze algorytmy obmyślała ponad 100 lat temu córka lorda Byrona -- Ada.

Nie chcę tutaj wychodzić na osobę bardzo czepliwą, ale to jest poważny błąd merytoryczny! Pierwsze algorytmy opisywał przecież al-Chuwarizmi! Nie dość, że wymyślił algebrę to jeszcze opisał pierwsze sposoby rozwiązywania równań liniowych i kwadratowych, które algorytmami przecież są. Notabene, to właśnie od jego nazwiska w wersji zlatynizowanej pochodzi samo słowo algorytm. Wcześniej od Ady był też Euklides ze swoim algorytmem wyznaczania największego wspólnego dzielnika.

Napotkane sytuacje problemowe możemy próbować zaklasyfikować pod względem liczby rozwiązań:

konwergencyjne -- mają jedno rozwiązanie

dywergencyjne -- mają więcej niż jedno rozwiązanie

Trudno było mi się odnieść do tego fragmentu, ponieważ nigdy się z tą klasyfikacją nie spotkałem w kontekście informatycznym. Owszem są na przykład funkcje, które są zbieżne (konwergencja - zbieżność), ale nie widziałem nigdy tego słowa użytego w taki sposób. Z pomocą przyszedł Internet, który podpowiedział, że są to podziały z psychologii i kognitywistyki. Zero powiązania z algorytmiką.

Następnie mamy dość sporo informacji na temat rozwiązywania problemów, ale znów mam wrażenie jakbym czytał książkę do psychologii. Nie są to metody informatyczne, tego jestem pewien. Nie twierdzę, że umiejętność prowadzenia dyskusji oraz omawiania problemów za pomocą burzy mózgów nie jest potrzebna. Nie jest to jednak w żaden sposób związane z algorytmicznym rozwiązywaniem problemów.

Korespondencja internetowa

Jest to standardowy tekst opisujący możliwości poczty internetowej. Brakuje jednak kilku istotnych informacji. Wydaje mi się, że przydałoby się opowiedzieć nieco więcej na tematy związane z netykietą (oraz poprawnością językową) i wyraźnie poświęcić im osobny akapit. Dodatkowo wybitnie razi mnie polecanie korzystania z takiej czy innej konkretnej usługi. W tym wypadku z maila oferowanego przez Google.

Myślę, że szczególny nacisk powinno się też położyć na czytanie warunków użytkowania danej usługi internetowej. Weźmy sobie za przykład politykę prywatności w Gmailu zachwalanym przez podręcznik :

Nasze automatyczne systemy analizują treść (w tym wiadomości e-mail) w celu oferowania spersonalizowanych funkcji usług, takich jak wyniki wyszukiwania, reklamy indywidualne i wykrywanie spamu oraz złośliwego oprogramowania.

To jest kolejny temat do dyskusji związaną ze świadomym dobieraniem usług, ponieważ w innym miejscu w polityce prywatności firmy z Mountain View można znaleźć takie stwierdzenia:

(...) prosimy o podanie danych osobowych, takich jak imię i nazwisko, adres e-mail, numer telefonu czy numer karty kredytowej. Będziemy je przechowywać z danymi konta. Jeśli użytkownik chce w pełni wykorzystać oferowane przez nas funkcje udostępniania treści, jest również proszony o utworzenie publicznego profilu Google zawierającego m.in. jego imię i nazwisko oraz zdjęcie

Trzeba się zastanowić czy chcemy jakiejś zagranicznej firmie możliwość rozpoznawania nas na każdym kroku. Dość istotne jest to, że nie jest to firma, która działa według jurysdykcji europejskiej. Trzeba mieć na uwadze fakt, że w USA nie ma takiego systemu ochrony danych osobowych jaki istnieje w krajach Europy (po więcej informacji odsyłam do książki "Internet. Czas się bać" W. Orlińskiego). Dodatkowo wypadałoby pewnie wspomnieć o tym, że komunikacja za pośrednictwem poczty elektronicznej nie polega na przesyłaniu listów tj. wiadomości zabezpieczonych w tradycyjnej poczcie przez kopertę tylko, idąc tym torem, co najwyżej pocztówek, których treść jest dostępna dla każdego w czasie przesyłania wiadomości.

Brak informacji na temat możliwości kryptograficznych jakie są dostępne dla każdego (pakiet GnuPG implementujący OpenPGP dla przykładu) to chyba jedna z poważniejszych wad tej książki.

Podsumowanie

Nie będę się już dłużej rozwodził nad treścią tej książki, bo wiele z tematów to zwykły kurs obsługi komputera. Martwi mnie też niestety fakt, że brakuje w tej w niej prawdziwej bibliografii opartej o inne książki, najlepiej podręczniki akademickie(czy tę stronę można uznać za bibliografię?), no i oczywiście odniesień do nich w odpowiednich miejscach. W wielu miejscach brakowało mi możliwości dodania, jak w Wikipedii, znacznika [citation needed]. Nie wiem czy w wydaniu drugim coś się zmieniło w stosunku do tego co ja miałem okazję przeczytać. Mam oczywiście nadzieję, że tak jest, ale sam przeszedłem przez liceum i, niestety dopiero od niedawna, zdaję sobie sprawę z tego jak słabej jakości są teraz podręczniki na rynku. Cieszyć może mnie może fakt, że nie znam jeszcze żadnego nauczyciela informatyki, który by wymagał kupowania książki do informatyki (nikt w moim otoczeniu w liceum nie był do tego zmuszany), bo w mojej ocenie byłaby to strata pieniędzy. Zostawiam ten link do notki o autorze do własnego przemyślenia.

Dodatkowo w sprawie podręczników w ogóle -- wszędzie widać tylko opisy mówiące o ładnym układzie strony i pięknych grafikach, brakuje jednak informacji o tym czy treść jest najwyższej jakości. Mam w domu kilka podręczników z lat '60, '70 i '80 (co prawda do innych przedmiotów niż informatyka) i muszę przyznać, że widać dużą różnicę w tym jak wyglądały podręczniki kiedyś, a jak wyglądają teraz. Jedna książka do fizyki wielkości zeszytu B5 i grubości ok. 4 cm. myślę, że spokojnie wystarczała na 3-4 lata technikum, teraz trudno się obyć bez corocznego wypadu do księgarni po nową książkę, która starcza na rok, a i tak jest bardzo uboga w treść. Coś poszło w zdecydowanie złym kierunku.

Bash - przydatne konstrukcje

2015-07-16T10:20:00+02:00

Ostatnio stwierdziłem, że dobrze by było odświeżyć porządnie swoją wiedzę z zakresu pisania skryptów w powłoce tekstowej. Stwierdziłem, że ilość przydatnych informacji, które znalazłem jest dostatecznie duża, żeby napisać na ten temat posta lub może zacząć jakąś serię postów na ten temat. Nie ma lepszego sposobu na nauczenie się nowych rzeczy niż przez uczenie na ich temat innych (a w przypadku bloga pewnie siebie za jakiś czas). Do dzieła!

Bashowy strict mode?

Dość często porównuje się różne języki skryptowe i muszę przyznać, że perlowa zasada dodawania

    use strict;
    use warnings;

do dłuższych skryptów jest bardzo sensownym pomysłem, bo zaoszczędza masę czasu na debugowanie niedziałających skryptów. I okazuje się, że w Bashu przy odrobinie kreatywności jesteśmy osiągnąć podobny efekt. Wystarczy, żeby na początku skryptu dodać takie linijki :

    set -euo pipefail
    IFS=$'\n\t'

Nie jest to odpowiednik jeden do jeden perlowego zachowania, ale i tak jest to coś o czym powinien wiedzieć każdy kto chce nauczyć się pisać porządne skrypty systemowe. A teraz co dokładnie robią poszczególne opcje, które tutaj włączamy? (Zachęcam do przejrzenia odpowiedniej strony z podręcznika dotyczącego Basha) Po pierwsze można by to rozbić na poszczególne polecenia:

    set -e 
    set -u
    set -o pipefail

Flaga `-e`

Włączenie tej flagi powoduje, że każda komenda w skrypcie, która zwróci wartość inną niż zero spowoduje jego zatrzymanie. Zmienia to działanie interpretera na to, które jest bliższe działaniu innych języków skryptowych jak na przykład Python. Jest to opcja, której raczej nie włączymy wpisując polecenia "z palca" w terminal, ale jest niesamowicie przydatna, gdy chcemy napisać jakiś dłuższy skrypt.

Flaga `-u`

Dzięki niej odwołanie się do wcześnej niezadeklarowanej zmiennej jest traktowane jako błąd i powoduje natychmiastowe zakończenie wykonywania skryptu. Problemy związane z literówkami przy włączeniu tej opcji są bardzo szybkie do wychwycenia i naprawienia. Jest to dość podobne do skorzystania z use strict 'vars' w Perlu. Naprawdę pozwala na uniknięcie wielu niedogodności.

set -o pipefail

Flaga -o pozwala na włączenie opcji za pomocą jej nazwy w tym wypadku jest to pipefail, która odkrywa wszelkie błędy, które mogą się pojawić w potokach, a nie będą widoczne na pierwszy rzut oka. Posłużę się tutaj przykładem ze źródła tej informacji.

    $ grep jakis-tekst /nieistniejacy/plik | sort
    grep: /nieistniejacy/plik: No such file or directory
    $ echo $?
    0

Jak widać w zmiennej $? znajduje się wartość zwróconą przez sort, który pomimo, że dostał pusty string do posortowania traktuje go jako poprawne dane wejściowe. Nie jest to zachowanie, które pasuje do skryptów powłoki, ale bez wątpienia wystarcza przy normalnym pracowniu z terminalem.

    $ set -o pipefail
    $ grep jakis-tekst /nieistniejacy/plik | sort
    grep: /nieistniejacy/plik: No such file or directory
    $ echo $?
    2

Zmienna IFS

Zgodnie z tym co można znaleźć na stronach mana dotyczących Basha:

IFS The Internal Field Separator that is used for word splitting after expansion and to split lines into words with the read builtin command. The default value is ``\ \t\n''.

Dlaczego go zmieniać? Pomaga to w zmianie sposobu w jaki Bash będzie iterować po listach zmiennych. Jest to dość pomocne szczególnie, gdy spojrzy się na skrypt, który mógłby dla przykładu robić coś z plikami, których nazwy podawałoby się przy wywołaniu.

    #!/bin/bash 
    for arg in $@; do
        echo "Removing $arg"
    done

Bez zmiany IFS wywołanie tego skryptu z argumentami mogłoby skutkować pomyłką w ich interpretacji:

    $ ./skrypt.sh test-file 'Mission Impossible.webm'
    Removing test-file
    Removing Mission
    Removing Impossible.webm

Więcej informacji na temat działania Basha po takich zmianach można znaleźć w oryginalnym artykule, do którego link znajduje się na końcu tego posta.

Źródła

Aaron Maxwell, Use the Unofficial Bash Strict Mode (Unless You Looove Debugging)

What happened?

2015-06-28T10:20:00+02:00

Jestem dzieckiem ery, w której dostęp do Internetu jest tak oczywisty, że w momencie, w którym dostęp do niego staje się ograniczony komputer zaczyna być urządzeniem niemal bezużytecznym (nie jestem w tym osamotniony, vide Prawo Metcalfe'a). Jednakże im dłużej studiuję informatykę tym bardziej zaczynam żałować, że nie urodziłem się wcześniej, w bardziej pionierskich czasach (przynajmniej z perspektywy naszego kraju), kiedy Internet jeszcze był czymś niezrozumiałym, trudnym i przede wszystkim drogim. Mam wrażenie, że tamte czasy były zdecydowanie lepsze.

Najważniejsze jak dla mnie jest to, że przeciętny użytkownik był zdecydowanie lepiej przystosowany do kultury, która zdążyła się wtedy wykształcić i całej związanej z nią netykiety. Kiedy pojawiał się ktoś nowy dość szybko był uczony przez innych użytkowników w jaki sposób należy się zachowywać w Internecie, bo trzeba przyznać, że względna anonimowość jaką dawał wtedy Internet wyzwalała wszelkie niedobre strony ludzkiej natury.

Tamte czasy minęły już, jak się zdaje, bezpowrotnie. Teraz Internetem rządzi jedynie pieniądz oraz wielkie korporacje, które IMHO są odpowiedzialne za niesamowite zgłupienie użytkowników sieci. W niektórych krajach dalekiej Azji ludzie nie wiedzą, że korzystając z pewnego portalu społecznościowego korzystają z Internetu, ponadto powstaje coraz więcej komercyjnych (bo niestety nie można nazwać tego inaczej) projektów, które mają na celu udostępnienie jedynie pewnego wycinka internetowej rzeczywistości dla ludzi i to takiego, w którym ci ludzie są produktem i korzyści, które będą ich udziałem są nieporównywalnie mniejsze od tych, które będą generować dla firm biorących udział w tym projekcie (zbieranie informacji o użytkownikach w celu sprzedaży ich w ten lub innych sposób reklamodawcom).

Ludzie powinni zacząć zdawać sobię sprawę z tego, że obecnie nie zostało już nic z tego czym Internet był kiedyś. Teraz jest to narzędzie masowej inwigilacji, czy to ze strony rządów, czy też ze strony prywatnych podmiotów. Niewiele zostało z radosnej, utopijnej wizji, gdzie jest to miejsce spotkań zwykłych ludzi z całego świata, którzy mogą podzielić się własnymi doświadczeniami i nauczyć czegoś nowego na temat świata.

Powinniśmy uczyć teraz jak z rozwagą i dystansem podchodzić do tego co znajduje się w sieci. Na szczęście pojawiają się już też inicjatywy, które mają na celu uzupełnienie tych braków wśród wszystkich użytkowników, ale szczególnie wśród tych najmłodszych. Otwartym jednak pozostaje pytanie o to czy jest szansa na wzbudzenie jakiegokolwiek zainteresowania tym tematem wśród przeciętnych ludzi, którzy na codzień nie zastanawiają się nad prywatnością czy tym na co się zgadzają klikając na przycisk "akceptuję warunki licencji", kiedy coś instalują na komórce (swoją drogą Fundacja Nowoczesna Polska i Ministerstwo Cyfryzacji wypuściły aplikację służącą do uświadamiania do jakich treści mają prawo poszczególne aplikacje na telefonie) lub komputerze.

Ludzie, dla których te sprawy są istotne powinni częściej znajdować się w mediach, trudno jest usłyszeć o wielu organizacjach, które prowadzą taką działalność, a mamy ich w naszym kraju całkiem dużo i myślę, że warto tutaj wymienić choć kilka:

Fundacja Panoptykon : działają zgodnie z ideą "kontrolujmy kontrolujących"
Fundacja Nowoczesna Polska : uświadamianie użytkowników odnośnie technologii informatycznych z naciskiem na edukację
Fundacja Bezpieczna Cyberprzestrzeń : działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa w Internecie
Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania : promują korzystanie z wolnego oprogramowania

Warto wspierać te organizacje chociażby przez przesyłanie znajomym odpowiednich materiałów, które one publikują. Uświadamianie jest wpisane chyba we wszystkie statuty tych fundacji, a to jest pierwszy krok do tego, żeby Internet znów mógł zacząć przypominać bezpieczne miejsce, w którym może odbywać się prywatna wymiana myśli.

Materiały dla zainteresowanych

cal i calendar w jednym

2015-06-01T10:20:00+02:00

Od jakiegoś czasu chciałem sobie jakoś sprytnie połączyć w jedno dostępne w większości dystrybucji GNU/Linuxa programy cal oraz calendar, które w mojej ocenie są niesamowicie dobrymi rozwiązaniami terminarzowymi, z których można korzystać w terminalu, szczególnie, gdy dorzuci się je do swojego .bashrc tak, żeby przy każdym włączeniu terminala pełniły rolę przypominajki o ważnych terminach.

Dla mnie jednak jest w tym mały problem, a mianowicie output z takich poleceń jest dość pokaźny. Wolałbym to mieć w bardziej skondensowanej formie, szczególnie, że obecnie częściej mamy do czynienia z ekranami o większej szerokości niż wysokości. Dla przykładu output takiego polecenia:

    $ cal; calendar
       Czerwiec 2015      
    ni po wt śr cz pi so  
        1  2  3  4  5  6  
     7  8  9 10 11 12 13  
    14 15 16 17 18 19 20  
    21 22 23 24 25 26 27  
    28 29 30

    Jun 02  Non-Profit status of SPI approved, 1999
    Jun 02  First issue of Computerworld, 1967
    Jun 03  Debian's Diversity Statement ratified, 2012
    Jun 05  Debian GNU/Linux 1.3 alias ``bo'' released, 1997
    Jun 06  Debian GNU/Linux 3.1 alias ``sarge'' released, 2005
    Jun 06  Incorporation of Software in the Public Interest completed, 1997

Jak widać jest to dość długie, a po prawej stronie outputu z cala jest całkiem sporo miejsca. Jak więc połączyć wyniki obu programów w jakiś miły sposób? Podejść może być wiele, dla mnie wygodnie było sklepać w tym wypadku prosty skrypt w Perlu (dodatkowo ciekawostka, ale jest to język skrojony na potrzeby przetwarzania tekstu).

Moje rozwiązanie tego problemu pewnie bardzo odkrywcze nie jest. Pewnie można by też napisać to krócej. Jeszcze sobie nad tym pomedytuje, ale tak wygląda moje rozwiązanie sklepane na kolanie w Perlu.

EDIT 2015-06-04

Zgodnie z komentarzem od Brainfuck usunąłem funkcję split z kodu w miejscach, gdzie przypisujemy wyjście z zewnętrznych programów. Kontekst listowy w tym wypadku załatwia nam sprawę i wrzuca każdą linię osobno w tablicę. Konteksty to zdecydowanie piękna rzecz w Perlu.

    #!/usr/bin/perl
    # author : Jakub Olczyk <jakub.olczyk@openmailbox.org>
    # date   : 2015-06-01
    # license: GPLv3+
    use strict;
    use feature 'say';

    my @cal_output =  `cal`;
    my @calendar_output =  `calendar`;
    my @output;

    while(my ($i, $line) = each @cal_output){
        chomp $line;
        $output[$i] = $line."\t".($calendar_output[$i] // "");
    }

    local $" = "\n";
    say "@output";

Jak na razie wydaje mi się, że taki skrypcik skutecznie będzie spełniał swoje zadanie.

Przykładowy output:

       Czerwiec 2015        Jun 02  Non-Profit status of SPI approved, 1999
    ni po wt śr cz pi so    Jun 02  First issue of Computerworld, 1967
        1  2  3  4  5  6  
     7  8  9 10 11 12 13  
    14 15 16 17 18 19 20  
    21 22 23 24 25 26 27  
    28 29 30

Oczywiście, w tym skrypcie przyjmuję założenie, że nie chcemy mieć więcej informacji z calendar niż ilość linii, które wypluwa cal.

#service blog restart

2015-05-12T10:20:00+02:00

Od jakiegoś czasu myślałem o tym, żeby porzucić wszelkie rozbudowane CMS, które w dużym stopniu wydawały mi się uciążliwe oraz niesamowicie przeciążone, a już w żadnej mierze nie pasowały do mojego stylu pracy nad tekstem (trzeba przyznać, że edycja tekstu w Vimie to jest coś co zmienia człowieka na zawsze). Z tego też powodu zacząłem szukać jakiegoś rozwiązania mojego problemu z Wordpressem i innym podobnymi do niego rozwiązaniami.

W czym tkwi problem?

Poza dość banalnym argumentem jakim jest wygoda pracy moje obawy przed korzystaniem z rozwiązań typu Wordpress, Joomla itd wiązały się przede wszystkim z bezpieczeństwem. Jeśli do tego dorzuci się jeszcze własne lenistwo, to można chyba się zacząć domyślać czemu zainteresowało mnie statyczne serwowanie stron.

No więc jaka jest różnica pomiędzy na przykład Wordpressem a generatorem statycznych stron?

W przypadku Wordpressa nasz serwer będzie potrzebował jakiejś bazy danych, interpretera PHP, no i oczywiście serwera HTTP. Jak widać jest to dość dużo usług jak na jedną maszynę, co może się wiązać z kilkoma wektorami ataku, gdyby komuś bardzo zależało na dostępie do takiego serwera.

No ale co się dzieje, gdy ktoś wchodzi na naszą stronę? Skrypt w PHP dynamicznie połączy treści napisane przez nas z szablonami strony, które wszystkie siedzą sobie gdzieś w bazie danych lub w jakimś katalogu. No i dopiero taki output, który się ze sobą pokleił leci do przeglądarki, która wysłała zapytanie o treść.

Z kolei to z co ja proponuje to przeprowadzenie tego procesu raz przy dodawaniu treści do strony. Prawda jest taka, że kiedy coś już się napisze na bloga, to raczej nie będziemy tego zmieniać już bardzo często. Dlaczego też nie napisać naszego artykułu w jakimś lepszym do czytania i edytowania formacie? Ja bardzo sobie cenię możliwości formatowania jakie daje Markdown i cieszę się gdy mogę pisać w moim ulubionym edytorze tekstu - Vim. Nie jestem przywiązany do tego, co oferuje mi CMS.

Przy pisaniu bloga za pomocą statycznej generacji jedyne co potrzeba to oczywiście silnik generatora u siebie na komputerze, gdzie będziemy pisać artykuł, edytor tekstu i sposób na wrzucenie naszej treści na serwer www. Cały proces według mnie jest równie prosty co korzystanie z Wordpressa czy Joomli, a dodatkowo pozwala mi na większą kontrolę tego co się dzieje.

Mój wybór - Pelican

Nie jest to może najbardziej składny i dokładny opis static site generatorów, ale myślę, że widać tutaj powody, które mną kierowały. Jeśli kogoś zainteresował ten temat to polecam sobie wyszukać w DuckDuckGo static site generators i na pewno będą tam wszystkie przydatne informacje.

Ja sam korzystam z Pelicana jest to dla mnie najlepsze rozwiązanie, bo przede wszystkim jest napisany w Pythonie, którego chcę się uczyć (i którego składnia jest mi bliższa niż np. składnia Ruby). Na dokładkę mam już kilka aplikacji w systemie, które z niego korzystają więc instalując nie musiałem dociągać dużej ilości nowych paczek (kolejny plus).

Zainteresowanym polecam zajrzeć na :

Jakub Olczyk

Bobomen - letnia zupa ala Ramen

Składniki

Na wywar

Do podania:

Przygotowanie

Książki 2026

Notes: mise-en-place

How to have multiple aliases of the same tool available via mise?

Notes: ELK stack

ElasticSearch / OpenSearch index reindexing

Notes: Terragrunt

Terragrunt produces error on terragrunt plan for mocked outputs

Notes: useful shell commands

Diffing two directories

Example

Running bash function with xargs

Książki 2024

Książki 2023

Korzenne ciasto dyniowe

Składniki

Przygotowanie

Buraczany makaron

Składniki

Sos

Przygotowanie

Sałatka na winie vel „Sałateńka”

Składniki

Przygotowanie

Zielone Pesto

Składniki

Przygotowanie

Kokosanki

Składniki

Przygotowanie

Pasztet z cukinii

Składniki

Przygotowanie

Notes: Using Packer for Vagrant libvirt boxes

What is Packer exactly?

Customizing a Vagrant image for libvirt

Links

Notes: Git

Git aliases to work with a smile on the face

Good approach to structuring the repository

How to merge a single file on multiple branches

Move wrongly created commits to the right branch

Squash git commits using rebase

Remove commits accidentally carried over from another branch

Add changes from specific files from another branch

Workflow for notifications in i3wm

Notifications from crontab

Gdzie zjeść w Krakowie?

Jedzenie

Alkohol

Kawa/Desery/Lody

Automatyzacja pisania własnych `manpage`

Wypisanie wyszystkich stron manuala z danej sekcji

Otwarcie strony podręcznika w przeglądarce

Benchmark opcji JIT w PostgreSQL

Magic Wormhole - open source solution for instant filesharing

External links

Notes: PostgreSQL count rows in schema

Notes: On MySQL

Logging in after installation

Short memorable password for development

Enabling connection from outside

Speeding up restore of a dump with InnoDB storage

Książki 2019

Notes: IPsec VPN on Centos with NetworkManager

Notes: Vagrant box with provisioning

Notes: Rebuiling RPM packages with mock

Building with mock

Setting builder hostname

Other useful resources

Recenzja: Hello world. Jak pozostać człowiekiem w świecie maszyn

Cherrytree - great open source note taking app

Generacja danych testowych w PostgreSQL

Adding hard disk to Lenovo Yoga 300-11IBY

Running Linux on Yoga 300

How to have multiple aliases of the same tool available via `mise`?

Terragrunt produces error on `terragrunt plan` for mocked outputs

Running bash function with `xargs`

Building with `mock`

`iterator.iter()`

`iterator.next()`

Zmiana `alt` na `super`